หายไปนาน พักนี้ไม่ค่อยอยากจะเขียนไดอารี่สักเท่าไหร่ หลายวันที่ผ่านมาแทบไม่ได้ใช้คอมเลย แต่วันนี้มีโอกาสแล้วก็เอาซะหน่อยเพราะรู้ว่าอย่างน้อยพ่อก็อ่านไดอารี่ให้หายคิดถึงกัน เพราะพ่อกับลูกไม่ค่อยได้คุยกระจุกกระจิกกันเหมือนแม่กับลูก อย่างที่เคยโทรไปคุยกับพ่อ พ่อก็บอกว่ามีอะไรก็เขียนไว้แล้วกันแล้วพ่อจะตามไปอ่าน ... ชีวิตก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่างจากเดิมค่ะ ทำงาน ท่องเที่ยว เดินทาง เดินทาง และกระเป๋าเดินทาง ...
นทครับ พี่นุ่นปลอดภัยแล้ว กระเป๋าเดินทางกลับมา 3 ใบ ใบที่ใส่ซับวูฟเฟอร์ ใหญ่ที่สุดและหนักที่สุดเลย รวมน้ำหนักกระเป๋ากับของอันนั้นอย่างเดียว 25 โล ส่วนตัวพวกลำโพงกับตัวที่เหลือแยกใส่ไปตามกระเป๋าอื่น หนักสุดๆเลย พี่ตี๋แพ็คให้เป็นอย่างดีที่สุด พี่นั่งดูอย่างเดียวไม่ได้ช่วยอะไรเลย แค่ช่วยตัดสก๊อชเทปให้เท่านั้นเอง จะแบกเองก็ตอนที่สนามบินเท่านั้นเอง ส่วนแผ่นเพลง Final Fantasy นับดูมี 7 แผ่นครับ ส่วนเมาส์อันนั้นพี่ตี๋เชคแล้วที่เมืองไม่มีในสต๊อค ในอีเบย์ก็บิดไม่ทันก็เลยคงต้องยอมซื้อที่ไทยเอา ...
อ้อลืมไปว่าตารางเดือนหน้าออกแล้ว อิจฉาเหมียวมากๆเลย ได้เจนีวา-นิวยอร์คตามวิสัยอีกแล้ว แถมได้ 3 วันหยุดด้วย เราไม่ได้สามวันหยุดอีกแล้วเดือนหน้า ที่อยากจะกลับบ้านเอา Denon ที่คุณชายซื้อให้น้องนทกลับไปให้น้องซักหน่อยก็พลาดไปอีกแล้ว เศร้าใจจัง แต่ก็บินกระจาย ได้กวางเจาไฟลท์เปิดใหม่ให้เราไปเปิดตา แล้วก็ดีที่มีซูริคแบบมีวันหยุด ไม่ได้มานานมากๆแล้ว คงได้ไปซื้อ Sprungari (สะกดถูกป่าวคะ) ที่เธอชอบกินอีกสักกล่องสองกล่อง ... ถ้าเป็นไปได้
ที่โดฮาตอนนี้ร้อนอบอ้าวแล้ว ไม่รู้ว่าคืนนี้จะนอนหลับสบายไหม? อากาศร้อนแต่บ้านที่เราอยู่ แผนก housing ยังไม่เอารีโมทเปิดแอร์มาให้เลย ไม่รู้ว่าปีนขึ้นไปจะมีปุ่มเปิดไหม ถ้าเป็นแบบรุ่นที่บ้านเราที่ไทยก็คงเปิดไม่ได้ต้องใช้แต่รีโมทอย่างเดียว ร้อนๆๆ คนขี้หนาวก็ร้อนเป็นเหมือนกันแฮะ ตอนอยู่หนาวๆก็บ่นว่าเกลียดหนาวเป็นที่สุด แต่พอร้อนก็อบอ้าว อึดอัด ไม่มีความพอดีเล้ยยยจริงๆ แต่ตอนนี้ที่ไทยอาจจะร้อนกว่าที่นี่ก็เป็นได้ ที่นี่จะร้อนมากๆก็ช่วงเดือนห้าเดือนหกเหมือนตอนที่เราเข้ามาจอยบริษัทใหม่ๆ เปิดประตูเครื่องบินมา ทุกคนถึงกับผงะ.. ตอนนี้มาศกับเหมียวยังไม่กลับถึงบ้าน จากที่เชคดู เหมียวกำลังจะกลับในอีกไม่กี่นาทีมานี้ นี่ก็ได้ยินเสียงเดิน เดี๋ยวก็คงไขประตูเข้ามาล่ะ หุหุ
ส่วนชีวิตที่ผ่านมาหลายวันนี้ก็เรื่องมันยาวมากค่ะ ดูรูปเอาดีไหมนะ?
Indiannapolis
Indianna
ฝนตก เหมือนฟ้าร้องไห้ทั้งวันเลย
พออีกวันฟ้าเปิด แดดออกจึงไปเดินเล่น
แดดดีมากเลย ชอบเป็นที่สุด
บ้านเมืองสงบดีนะ
ต้นไม้มีตุ่มๆแล้ว spring แล้ว
วันนี้ขอเป็นหนูน้อยหมวกแดงในป่าใหญ่
อืมม
อาศัยถ่ายเอาตอนขับไปเนี่ยแหละค่ะ
เงียบไม่เห็นคนเลย
ขับไปเริ่มเป็นเนินขึ้นๆลงๆ
ลดเลี้ยวเคี้ยวคดอีกต่างหาก
....
Urbana, Champange
วันที่อากาศเริ่มดี (อุ่น)
จริงๆเมืองนี้ก็มีอะไรน่ารักเยอะนะ
โรงแรมนี้คล้ายพวกบ้านที่แฟรงเฟิร์ตเลย
นั่งรอคนไปซื้อ..
ซื้อซี่โครงเนื้อย่างร้าน Porgy
ช่วงนี้หน้าเยินมาก แม้แต่งหน้าแล้วก็ยังเห็นรอย
ต้นไม้แบบนี้ดูเหง๊าเหงานะ น่ากลัวด้วย
เหมือนในหนังผีเลย
อันนี้ภาษากระท่อนกระแท่นเขียนก็ผิดของเรา
มื้อนี้เป็นมื้อที่ประทับใจที่สุดเลย คนกินก็หิวมากด้วย
ทำอาหารอร่อยที่สุดในโลก
โคมเขียวที่ดูหนังทนายสามเรื่องก็เห็นในหนังทุกเรื่องเลย
ใครนะเป็นเจ้าของหมีกระต่าย
ทีวีใหญ่ในห้องเล็ก
ขอหมี Aramis ชอบๆๆ
หมีชื่อ co-pilot ตัวนี้แอบเศร้าเล็กน้อยที่ต้องจากเธอไป
นั่งรถเมล์เช้ามากๆ
ง่วงจนเบลอ
รังเกียจหรอ แง๊?
ชอกโกแลตน่ากินจัง แอบแวะไปดูกัน
ลูกค้ารายแรก
ตอนเช้าหน้าง่วงสุดริด
มีนั่งแท๊กซี่ด้วย แท๊กซี่เหลือง คิดค่านั่งเป็นคน
hello kitty บังคับแขวนไว้ในรถ
...
Chicago
เป็นวันที่อากาศร้อนของเธอ แต่หนาวของเรา
ร้านที่เทอชอบที่สุดเลย เนื้อย่างซองโด อร่อยมากๆๆ
คนละ 20 เหรียญ แค่กินอิ่มกว่าที่ญี่ปุ่นมากๆ กินได้ไม่อั้น
เหมือนมีจมูกตัวตลกเลยอ่ะ
ร้านเล็กๆนี่แหละ
ชินไหมกับหน้าแบบนี้?
รูปบางส่วนจากอินเดียนา
...
หมีนักบิน ตัวน้อง
เอากลับไปเป็นเพื่อนกับหมี Aramis
ไปไหนไปด้วยกันนะ
นั่งเครื่องบินด้วยนะ
สุดท้ายหมีน้อยทั้งสองก็กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย
...
"ไม่ว่าจะยังไงเธอห้ามทิ้งมันเด็ดขาดนะ ถึงเธอจะโกรธเราเธอก็ห้ามทิ้งมันนะ"
"จ้ะไม่ทิ้งหรอก จะดูแลหมี co-pilot เป็นอย่างดีเลย :) "
