6 เมษายน 2008
Zurich

 

วันนี้ ต้องสวดมนต์หน่อยแล้วเพราะวันก่อนแม่เตือนความจำมาว่าวันนี้วันอะไร วันนี้นอกจากจะเป็นวันจักรีแล้วก็ยังเป็นวันที่เรากับญาติๆจะจำได้เสมอคือเป็นวันครบรอบวันที่คุณปู่เสียชีวิต ตรงกับวันจักรีพอดี ตอนนั้นเรากำลังจะขึ้นมอ 1 ไปอยู่ที่โรงพยาบาลทุกวัน จนวันที่คุณปู่เสียชีวิต เรา และทุกคนร้องไห้ทั้งคืน โดยเฉพาะเรากับน้องมีน .. จนวันนี้ไม่อยากจะนับว่ากี่ปีแล้วแต่ก็จำภาพวันนั้นได้เสมอ จะเป็นคนที่เราและทุกๆและนึกถึงตลอดไป ...

 

 

เมื่อกี้นี้นั่งหลังขดหลังแข็ง ที่เรียกแบบนี้ก็เพราะตอนนี้เริ่มมีปัญหาปวดหลัง เพราะไฟลท์ที่ผ่านมาขามายกของหนัก ไม่ได้ยกบ่อยแต่มีครั้งนึงที่ยกหนักๆแล้วไม่เรียกใครมาช่วย ลักษณะการยกไม่ใช่แค่เหมือนหิ้วของหนักแต่ต้องยกของหนักแล้วใส่ขึ้นไปในที่ที่สูงเหนือระดับศรีษะ ทำแบบนี้กระดูกสันหลังก็รับน้ำหนักไปเต็มๆ ไฟลท์นี้พอจะนอนที่นี่แล้วก็รู้สึกปวดหลังขึ้นมาจะพลิกจะทำอะไรก็ปวด คุณตี๋ก็บอกว่าให้นอนเอาหมอนรองก้นและไม่ให้นอนคว่ำเล่นเนตเพราะจะไปย้ำที่เดิม แต่นี่ก็ยังนอนพิมอยู่เลยเพราะขี้เกียจ สักพักคงต้องเปลี่ยนท่า ... เมื่อกี้บ่อน้ำตาแตกเพราะเผลอไปเปิด youtube แล้วดู reality show ที่ดี ที่ชื่อ Project Runway ชอบบ และคนที่ชนะ Christian เราก็ชอบมาก Final แข่งกันสามคน ทุกคนโชว์ออกมาดีหมด ใจก็ชอบของอีกคนแต่ที่ดีใจที่คนนี้ได้ก็เพราะ personality เค้า แล้วก็เป็นเกย์น่ารักที่อายุเพียง 21 แต่มีพรสวรรค์มากๆ บ่อน้ำตาแตกตอนเค้าได้ แถมอ่าน comment คนดูหลายคน ก็ร้องไห้เหมือนกับเรา ... :)

 

ตอนเช้าแม่บ้านมาทำความสะอาดแล้วยื่นไอ้นี่ให้มา

สรุปว่าเป็นชอกโกแลต ตกใจนึกว่าให้มีดสวิส

มาคราวนี้บรรยากาศอึมครึม ความชื้นสูง

แต่งหน้าทาปากออกไปในเมือง

เสร็จแล้ว กระแดะจริงๆเลยเรา -_-'''

...

,,,

 

มาเข้าเรื่องที่ซูริคกันดีกว่าค่ะ ... วันนี้ย่างเข้าวันที่ 3 ที่ซูริคแล้ว ไม่ใช่ซูริคที่ยาวที่สุดแต่ก็ดีมากสำหรับเรา ถ้ายาวมากก็ใช้เงินมาก เอาพอสมควรแบบนี้แล ดีนัก ... วันแรกมาถึงที่นี่ตอนค่ำๆแล้ว โชคดีที่ได้บินกับพี่หัวหน้าใหญ่คนไทยคือพี่เก๋ Ratina ใจดีมากๆและช่วยเรามากด้วยโดยเฉพาะตอนทำงาน ทำให้เราสบายไปเย๊อะ ... พักที่ Movenpick โรงแรมไอติม เอ้ยไม่ใช่ โรงแรมน่ารักบริการดีแห่งนึงเลยทีเดียวเชียว อาหารเช้าก็อร่อย ตอนนี้คึกคักมากเพราะการบินไทยรักคุณเท่าฟ้า ก็มาใช้โรงแรมนี้ ตอนนี้ห้อง crew lounge เลยมีคนไทยตึ้ม แต่ไม่กล้าเข้าเพราะเขิน ไม่รู้จักใคร เขามากันเป็นกลุ่มๆ ... วันแรกที่มาถึงก็ต่อ internet รายงานตัวเลย แล้วก็นอนพักผ่อน

 

 

นั่ง shuttle bus โรงแรมม

ตรงดิ่งเข้าถนนแหล่งช้อบ คนเยอะมากเพราะเป็นวันเสาร์

ชอบธงสวิสนะ

แวะซื้อโปสการ์ด สองใบ

เบอเบอรี่ช่วงนี้

กะพี่เก๋

ทุกภาพที่ถ่ายไม่ได้หยุดยืนเลย คือรีบเดินไปด้วยกดไปด้วยตลอด

แอบอ่านชื่อร้านว่ากุ๊กไก่ทุกครั้งที่เห็นเลย

เสื้อตัวนี้เก่าจนกระดุมเปราะหมดแล้ว

รับหนังสือพิมพ์ไหมคะ

...
,,,

 

วันที่สอง ...มีวันหยุดเต็มวัน พี่เก๋รตินา request มาว่าช่วยไปเป็นเพื่อนพี่หน่อย แต่ไปไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะพี่เก๋จะซื้อนาฬิกาให้คุณแฟนเป็นของขวัญวันแต่งงานที่ใกล้จะมาถึงนี้แล้ว ในไฟลท์พี่เค้าก็ช่วยเหลือเป็นอย่างดี ก็อยากจะออกไปเป็นเพื่อน เรื่องเดินเที่ยวในซูริคถ้าตะก่อนไม่มีแควนก็อยาก คือออกมันทุก destination น่ะแหละ แต่เดี๋ยวนี้ เรื่องไปเที่ยวไปเล่นไปกินไปเดินนี่ก็ตัดออกไป อาศัยเซฟตัวเองอยู่ในโรงแรม เสียค่าเนตนิดๆหน่อยๆ ตัดเรื่อง shopping หรือกินอะไรแพงๆออกไปก็คิดว่าอยู่ตัวกว่าเพราะถึงเวลาที่เลิกเที่ยวเล่นแล้ว พอจะออกไปถ่ายรูปเดินเล่นอะไรมากมายพอเปิดอัลบั้มในมัลติพลายดูก็พบว่าเราก็ไปเดินไปทำมันหมดแล้วนี่นา พอใจหรือยังกับที่ผ่านมา พอแล้วก็หยุดแล้ว ... เมื่อวานนี้เลยขอคุณชายตี๋ว่าขอไปเป็นเพื่อนพี่เขาหน่อยนะ ตอนแรกก็เสียงอ่อยๆ พอให้เราไปได้แล้วฝากดูราคานาฬิกาใหญ่เลย รุ่นนู้นรุ่นนี้ แล้วแต่ละรุ่นที่ให้ถามนี่ คนขายคงคิดว่าเด็กกะโปโลที่ไหนมาถามเนี้ย เฮ้อ ไอ้เราก็ไม่ได้กะออกไปไหนเลยเอาชุดมาซะเด็กแว้น แค่เดินเข้าไปในร้านก็เครียดแว้วววว ... แต่เพื่อคุณชาย เราทำได้!! คุณชายบ้าสามอย่างคือ รถ นาฬิกา แล้วก็กล้องและเลนส์โบราณ พอใจคิดเรื่องนาฬิกาไปแล้วก็เหมือนตกอยู่ในภวังค์ ชวนคุยเรื่องอะไรก็สมองไม่คิดตาม คิดแต่เรื่องนาฬิกาอย่างเดียว

 

Breitling

ตอนซื้อจะบริการอย่างดี มีน้ำเนิ้มให้กิน

ยี่ห้อนี่คุณชายกรี๊ด

ซื้อเร็วมากแล้วเดินกลับกัน

พอซื้อเสร็จท้องฟ้าก็ดูสดใส

เย้เย้ ได้มาแล้วว

หมาน้อยดุ๊กดิ๊ก

วันนี้มนนัทธ์ขาเด๊บค่ะ

สองหนุ่ม Gucci กางเกงอาร์มานี่

หมาบลูดอก Blue เจงๆ

งึมๆกลับๆๆ

...
,,,

เริ่มออกเดินทางจากโรงแรมตอนบ่ายโมงตรง ... mission คือพี่เก๋จะซื้อนาฬิกา Breitling ให้แฟนซึ่งเป็นคุณกัปตัน ... อันสืบเนื่องมาจากพี่เก๋ไปเห็นคุณแฟนหยิบนาฬิกาปลอมที่ MBK มาดูเล่นๆ พี่เก๋เลยกลัวคุณแฟนจะไปซื้อมาใส่เลยแอบรีบไปซื้อก่อน ไปถึงในเมืองเร็วมาก ไม่กี่นาทีจากโรงแรม จากนั้นพี่เก๋ก็จดชื่อถนนไว้แล้วเราก็เดินไปตามนั้น เดินหากัน เพิกเฉยต่อวิวและอะไรทั้งสิ้น ทะเลสาบ หอนาฬิกา ไม่มองเลย เดินหาร้านอย่างเดียวจนตรงเข้าไปถึงถนนที่เป็นถนน shopping เจอร้านนาฬิกามากมายแต่มีร้านนึงที่ค่อนข้างใหญ่และมียี่ห้อที่พี่เก๋ต้องการ ร้าน Les Amnassadeurs ก่อนเข้ามองตัวเองจากกระจก เสื้อยืด กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ Adidas ใส่แหวนพลาสติก จากนั้นก็เดินเข้าไปกับพี่เค้า ใจกลางร้านมีน้ำพุสวยงาม มีตู้โชว์นาฬิกา มีหลายยี่ห้อ ซึ่งเป็นเราไม่ซื้อใส่แน่นอน ตอนนี้เก็บเงินไว้เป็นทุนการศึกษาและค่าใช้จ่ายยังชีพอย่างเดียวพอ ... พี่เก๋ตัดสินใจไวมาก รุ่นพี่คุณชายฝากดูเราก็ได้เอาราคามาให้ได้อันเดียวเพราะยี่ห้ออื่นที่ฝากไม่มี พอพี่เก๋จะซื้อเค้าก็พาย้ายที่ไปนั่งโซฟา มีน้ำมาเสิร์ฟ มีชอกโกแลตมาเสิรฟ บริการดีมาก อยู่ในร้านแป๊บเดียวก็ได้ของมาเลย เป็นคร้งที่สองแล้ว ที่ไปซื้อนาฬิกาแพงเป็นเพื่อนคนอื่น ครั้งแรก ไอ้เล็ก!!! เข้าไปซื้อ Rolex ที่ร้านขายนาฬิกาที่ Doha ในขณะตอนเป็นพนักงานฝึกหัด (Trainee) สมัยบินใหม่ๆ ทำเราเหงื่อตก ... ครั้งนี้เลยไปแบบสบายๆ

 

จะไปสถานีรถไฟ

ห้อยต่องแต่ง ใหญ่มากๆเลย

ทำเวลาได้ดีมากก

ยืนขาเด๊บอยู่ที่ชานชลา

รถไฟรถไฟ

...
,,,

ขากลับนั้นก็แวะ airport ซื้อแกงไก่กับข้าวมาเป็นร้านอาหารไทย น้อยกว่าแฟรงเฟิร์ตแต่ราคา 18 CF กว่าๆ ก็ประมาณ 500 กว่าบาท แล้วเราก็ซื้อ Springli ของโปรดคุณชายมากินด้วย คราวนี้กินแค่สี่รส คือแชมเปญ ชอกโกแลต วนิลา และมอคค่า ราคาเท่ากับข้าวเลย กล่องจิ๊ดเดียว ... มีเงินติดตัวแค่ 60 CF แต่ก็ยังรอดมาได้ แต่ก็ได้แค่ ข้าว ขนม กินไอติมแม๊กนั่มอันนึง โปสการ์ดสองใบ ก็หมดแล้ว ... ค่าครองชีพแพงจิง ที่เหลือก็เป็นค่าใช้จ่ายอินเตอร์เนต จ่ายค่าเนตก็ได้โทรหาทุกคนที่เราคิดถึงด้วย มาคราวนี้ได้โทรหาพ่อแม่ ได้รู้ว่าน้องพาเพื่อนสิบคนไปบ้านพ่อที่สัตหีบ ได้โทรหาคุณครูเฉลิม ไม่ได้โทรไปหาแค่สี่เดือน หาว่าไม่ได้โทรปีนึง ลองโทรหาน้องมีน ตอนนี้อยู่ CA แต่ก็ไม่ได้รับสาย สงสัยจะปั้นซูชิอยู่ ... กลับมาเมื่อวานก็รีบกินแกงไก่ กะจะเก็บไว้กินพรุ่งนี้ก็กินเกือบหมดซะละ -_-''

 

Vacheron Constantin นาฬิกายี่ห้อโคตระแพง

เอาแคตตาลอกมาฝากคุณชายตี๋

คราวก่อนถ่อไปถึงร้านสาขาแรก คราวนี้ซื้อกินที่แอร์พอร์ต

อันนี้ขึ้นชื่อมากก

ซื้อมาสี่รส ไม่ชอบรสพวกผลไม้ ชอบพวกนี้มากกว่า

อ้ำ

ง่ำๆ

อันเล็กมาก

อันนี้หมีนักบิน ถ่ายตอนไปลอนดอนก่อนซูริค

ตัวมิใช่เล็กๆเลยนะ

 

...

,,,,

 

วันนี้จะกลับแล้วไม่อยากกลับเลย อยู่นี่สะดวกสบายดีแท้

 

T_T