เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีรูปให้ดู จะมีก็แต่เอารูปเก่ามาหากิน ก็เพราะชีวิตเริ่มเข้าสู่ดุลภาพ สังเกตุว่า ในช่วงชีวิตของเรา จะมีช่วงชีวิตที่ทำอะไรเหมือนเดิมๆซ้ำๆ แต่ละอย่างไม่เกิน 3-4 ปี มัธยมต้น เรียนโรงเรียนนึง 3 ปี มอปลายอีก 3 ปี จากนั้นเข้ามหาลัย อยู่ไป 4 ปี ทำงาน office 1 ปี แล้วออกท่องโลก อีกหนึ่งเดือนก็จะครบ 3 ปีแล้ว ... ในช่วง 2 ปีกว่าๆ ก็ยังตื่นเต้นกับชีวิต กับทุกอย่างใหม่ๆที่เคยพบเห็น อยากได้โน่นนี่ ซื้อของที่อยากจะได้ แต่คงเพราะตอนนี้ชีวิตเริ่มเข้าสู่ดุลยภาพ ที่เคยตื่นเต้นก็หมดไป ที่เคยอยากได้อะไร ความอยากก็น้อยลงแทบจะเป็นศูนย์ ไม่เคยรู้สึกว่าอยากได้อะไรจนต้องมานั่งคิด ไม่มีของอะไรที่อยากได้จริงๆ อาหารคือสิ่งที่อยากซื้อ แล้วก็อยากเจอคนที่คิดถึง อยากกลับไปเริ่มชีวิตใหม่ แบบเก่าๆ ที่เคยมีมา ... กลุ้มใจเหมือนกันเรื่องหาเวลากลับไปสอบไม่ได้ บางโปรแกรมไม่รับ TOEFL GMAT รับแต่ต้องไปสอบของมหาลัยเค้าเอง ดูตารางสอบแล้วก็ไม่ได้มีพักร้อนเล้ยยย พักร้อนก็เลื่อนยากเหลือเกิน ... แถมมหาลัยก็เปิดรับสมัครกันธันวานี้แล้วด้วย กลุ้มใจจริง ถ้าเปิดรับสักเดือน 3 เดือน 4 ปีหน้าอาจจะง่าย และลงตัวกว่านี้ บางครั้งชีวิตก็ไม่ลงตัวและมีเงื่อนไข ... ไดอารี่ของเรา คงจะไม่สนุกอีกต่อไปแล้ว แต่ชีวิตในช่วงนี้ก็เป็นแบบนี้จริงๆ จะมีน้อยมากในสักเดือนที่จะออกไปเริงร่าท้าลมร้อน คงจะน้อยมากจริงๆ แต่ก็ยังเขียนต่อไปเพราะก็อยากให้พ่อกับแม่รู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ ... อาจจะได้กลับบ้านน้อยแต่ก็ท่องไว้ว่าอยู่อีกไม่นานเราก็จะกลับไปอยู่กับที่บ้านแล้ว อีกยาวเลย อดทนอีกนิดนะเรา อีกนิดเดียว ...