ตอนเริ่ม

 

เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องออกไปบิน Frankfurt แต่เช้าแล้ว บินก็ปกติไม่มีอะไรเหมือนเมื่อก่อน ...
แต่วันที่เราหยุดที่ Frankfurt นั้นมีเรื่องสำคัญมากอย่างนึงก็คือ วันที่ 10 นี้เป็นวันของน้องนท
น้องนทจะต้องไปสอบเข้ามหาลัย ซึ่งวันนั้นไม่ใช่สอบข้อเขียนแต่เป็นภาคปฎิบัติ คือเปียโน
วันก่อนเป็นห่วง ก็เลยคุยกับน้อง คุยกันให้เตรียมความพร้อมให้ดี ให้มีสมาธิและก็มีสติด้วย
แต่พอคุยไปก็ลืมคิดไปว่าทำให้น้องตื่นเต้นมากขึ้นและเครียดมากขึ้นหรือเปล่า? เลยหยุดคุย
แต่อยากจะบอกนทว่า ขอให้โชคดีในวันนั้น ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง ออกมาดีหรือไม่ดีนะครับ
พ่อ แม่แล้วก็พี่แล้วก็อีกหลายๆคนที่รักนทก็จะเป็นกำลังใจให้นทเสมอ ไม่ต้องเครียดล่ะครับ
วันนั้นแม่ก็คงไปเป็นกำลังใจให้หน้าห้องสอบ ส่วนพ่อกับพี่นุ่นคงส่งแรงใจไปเชียร์แล้วกัน

 

 

 

เผลอแป๊ปเดียวน้องก็โตจนจะสอบเข้ามหาลัยแล้วสินะ
จำได้ว่าตอนเราเกิดมาสักพัก ก็เหมือนเป็นลูกคนเดียวไม่มีน้อง
ตอนเด็กๆเวลาก่อนนอนให้แม่หอม ก็จะให้แม่หอมเผื่อน้องด้วย
แต่ก็เป็นลูกคนเดียวมาตลอดจนอายุ 9 ขวบอยู่ปอสามแล้ว ...

และแล้ว...
ที่บ้านก็มีสมาชิกใหม่ขึ้นมาอย่างไม่คาดฝันก็คือน้องนทนั่นเอง
เราก็ได้เห็นน้องตั้งแต่วันแรกที่น้องเกิด พ่อพาไปที่โรงพยาบาล
จากนั้นก็เห็นน้องเติบโตมาตลอด เป็นมากกว่าน้องชายจริงๆ
ถึงแม้ว่าจะเป็นพี่ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คือไม่น่าเชื่อถือ ไม่น่าเคารพ
แต่ก็รักน้องมากๆจากส่วนลึกๆของใจ แล้วก็อยากให้น้องได้รับสิ่งดีดี

 

....

 

นทค้าบ โชคดีครับ

<3