Maldives วันที่ 1 2 3

เขียน ณ วันที่ 29 พย 51

โรงแรม HulHule

 

 

ไปนั่งสั่งข้าวสั่งน้ำริมสระ

 

 

วันแรกที่มาที่นี่เหงา ก็เลยเขียนบันทึกเอาไว้ซะเยอะแต่ก็เพราะเราผิดพลาดตัวหนังสือก็เลยเปิดมาอีกที อ่านไม่ได้เลยสักตัว คราวนี้ก็เลยบันทึกเอาไว้ใน word เลยเพื่อความชัวร์ พรุ่งนี้เราจะกลับแล้ว มาอยู่ที่นี่ก็รู้สึกสบายใจกว่าอยู่โดฮา เพราะห่างไกลจากคำว่า “ทำงาน” ไร้ความกดดัน แต่เวลาของความสุขก็ค่อยๆหมดไป เมื่อใกล้กับเวลาที่จะต้องไปสู่ชีวิตจริงคือการทำงาน ตราบใดที่คนเรายังไม่ได้ทำงานที่ชอบมากที่สุด การทำงานก็คือการทำงานวันยังค่ำ แต่สำหรับบางคน ซึ่งน้อยจริงๆ ที่สนุกกับการทำงานสุดๆ การทำงานก็เหมือนกับว่าไม่ได้ทำงานเลย โชคดีจริงๆ เพ้อเจ้ออีกแล้วกลับมาเรื่องมัลดีฟดีกว่า

 

 

สั่งไก่นึ่งมาเป็นไก่ย่างซะงั้น

 

เพื่อไม่ให้วันนึงที่เราไม่ได้ทำงานนี้แล้ว และไม่ได้มาที่แบบนี้แล้ววันนึงกลับมาอ่านก็จะได้รู้สึกว่า แปลกดีเหมือนกันนะที่มาแบบนี้ … แต่ช่วงนี้ไม่ได้ตื่นตาตื่นใจกับการท่องเที่ยวแล้วมาแบบนี้ก็เหมือนมาพักผ่อนมากกว่า เหมือนเวลาที่พ่อแม่มีวันหยุด พ่อกับแม่ก็ใช้คำว่าพักผ่อนมากกว่าคำว่าเที่ยว การพักผ่อนก็คือร่างกายและจิตใจไม่ต้องคิดอะไร ทำใจให้สบาย ในวันแรกถือว่าเป็นวันที่เราผ่อนคลายมากที่สุดที่มาถึง และตื่นใจที่โรงแรมทำชาดหาดเพราะคราวก่อนโรงแรมไม่มีหาดเลย ไม่ได้ลงไปเล่นน้ำแต่ก็นั่งดูคนเค้ากระโดดน้ำ ดำ ดูปลา ไม่ได้อาบแดดก็ดูฝรั่งอาบแดด พอถึงเวลาคนบางคนตื่นก็โทรไปหา ใช้อินเตอร์เนตที่ล้อบบี้โรงแรมโทรได้ ก็สะดวกดี

 

 

ตอนเช้าแอบเดินไปนั่งขอบคอนกรีตดูก้อนสำลี

มันก็สวยดีนะ

นั่งห้อยเท้า น้ำใสดี

เห็นเรือน้ำมันอยู่ไม่่ไกลจากเรา

...

 

วันที่สองและสามซึ่งเป็นวันหยุดเต็มวันเราเองไม่ได้ไปไหนก็อยู่ในโรงแรม ดีที่มียิมและสระว่ายน้ำแต่สระว่ายน้ำก็ไม่ได้ลงแต่อย่างใด ตอนกลางวันกลัวดำ ตอนเย็นเริ่มขี้เกียจก็เลยไม่ได้ไป  ก็อายไม่ค่อยกล้าลงเหมือนตะก่อนสมัยยังเด็กๆ สองสามทุ่มก็ยังว่าย อาหารที่โรงแรมแพงใช้ได้เลย ราคานักท่องเที่ยวจริงๆ โรงแรมไม่ได้หรูหราอะไรมาก แต่ก็แพงตรงอาหาร เราก็มีเอาของกินมาเล็กๆน้อยๆ ก็เสียค่ากินไม่เยอะ แค่อาหารกลางวันมื้อนึง ไปนั่งสระว่ายน้ำแล้วสั่งข้าวมันไก่ (เขาเขียนว่า ไก่นึ่ง) แต่พอเอามาเราว่ามันเหมือนไก่ย่างมากกว่า มีน้ำจิ้มสามอย่างคือ น้ำจิ้มเผ็ดๆ น้ำจิ้มขิง แล้วก็ซีอิ้วดำ มีข้าว กับน้ำซุป เราเลยสรุปว่า มันจะต้องเป็นข้าวมันไก่แน่แน่เลยย ส่วนวันนี้ก็ไปกินอาหารเช้าโรงแรม ขึ้นไปรู้สึกว่า บรรยากาศดีมาก ตอนกลางคืนจะต้องสวยแน่ เป็นกระจกใหญ่ๆ โต้ะติดกระจก เห็นวิวทะเลมัลดีฟได้ชัดถนัดนา นั่งกินคนเดียว นั่งไม่นาน แล้วก็รู้สึกว่านั่งนานเดี๋ยวกินเยอะอีก อาหารเช้าแพงเหมือนกันนะ 25 ดอลล่า ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ด้วย แต่ตกใจตัวเองมาก กดน้ำแตงโมมากินประมาณห้าแก้ว บ้าไปแล้ว คนคงคิดว่ายัยคนนี้หิวน้ำมากมั้ง

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ฝนตกตลอดทั้งวัน ก็เลยไม่ได้ย่างกรายออกไปไหน เป็นวันสุดท้ายแล้วด้วย แต่ตอนเช้าตื่นมา เห็นเรือบรรทุกน้ำมันจอดเทียบท่าตรงโรงแรม เหมือนเด็ก ก็วิ่งลงไปถ่ายรูปเรือน้ำมัน เพราะมันใกล้ตัวเราเหลือเกิน ถ่ายเสร็จก็พอใจเดินกลับ วันนี้รู้สึกว่าไม่มีอะไรสบายใจไปกว่า ออกกำลังกายในห้อง ดูหนังในห้อง (ในห้องหนังใช้ได้เลย เปิดพวกหนังสยองขวัญตลอด)

ห้องอาหาร ไปกินตอนเช้า

วิวดีมาก ถ่ายจากหน้าต่างตรงโต้ะที่นั่ง เห็นวิวตะกี้ชัดกว่า

อาหารเช้าวันนี้ ...

...

 

ตอนเช้ามืดคุณชายโทรเข้าห้องมา เวลาตีสองตีสามที่นี่ ส่วนเวลาในร่างกายเราแค่ตึหนึ่ง พอคุยเสร็จก็นอนไม่หลับก็เลยดูหนังทีวี เปิดมาดูเรื่องนึง ประทับใจมากๆในบรรดาหนังทั้งหมดที่ดูทริปนี้ เรื่องก็มีอยู่ว่า มีคนดำเป็นคนเมกัน ไม่ได้ดูตอนแรกว่าอยู่ดีดีไปเข้าคุกที่รัสเซียได้ยังไง แต่เข้าไปก็งงกับสังคมในคุก และเป็นที่หมายหัวจากหัวโจกในคุก แต่หัวโจกในคุกเรื่องนี้ไม่ธรรมดา อยู่แบบราคา ขนาดผู้คุมยังไม่กล้า เพราะเหตุผลที่อยู่ในคุกนั้น ไม่ได้เพื่อติดคุกอย่างเดียว เพราะมันเป็น นักสู้ … นักสู้ในที่นี้ก็คือ เป็นนักมวยที่สู้ในคุกมีเวที แต่มีมาเฟียที่มีอำนาจมากๆ คอยสนับสนุนอยู่ กร่างมากๆ แต่พอพระเอก (ซึ่งเป็นคนดำที่แข็งแรงและล่ำมากๆ สู้เก่งด้วย) เข้าไป คนในคุกก็พยายามบังคับให้เขาขึ้นสู้บนเวที โดยมีเงื่อนไขว่า ถ้าสู้ จะปล่อยเป็นอิสระ ครั้งแรกสู้แพ้เพราะมีคนเอายาไปใส่น้ำในดื่ม สู้อีกครั้ง ชนะ จนมีอิสระภาพ ก่อนหน้านั้นก็โดนทรมาณต่างๆนาๆ แต่ก็สู้ไม่ถอย จนเอาชนะใจคนคุกด้วยกัน ซึ่งทั้งหมดเป็นคนรัสเซีย ดูแล้วซึ้งมิตรภาพตอนที่พระเอกโดนล่ามโซ่กลางอากาศหนาวที่มอสโกว พวกคนคุกด้วยกันก็แอบเอาเสื้อกันหนาวมาคลุม อีกคนก็เอาถุงมือ เอาหมวก เอาน้ำมาป้อน จนสุดท้ายคนพวกนั้นก็โดนผู้คุมลงโทษ … เฮ้อ เราอินเกินไปอีกแล้ว

 

แบตจะหมดแล้ว ตะกี้ทำอแดบเตอร์หล่นพื้น พังเลย ซวยจริงๆ

คงต้องซื้อใหม่อีกแล้ว เฮ้อออ ดวงจะเสียทรัพย์ล่ะนะเดือนนี้

 

.....

 

ปล เดือนนี้ใจสลายไม่ได้กรุงเทพอีกแล้ว
ดำเนินการเขียนจดหมายไปเรียบร้อย รอผล
แล้วก็เตรียมสว๊อปกับลูกเรือคนอื่น ขอให้ได้เถ๊อะ