11-06-08
วันนี้ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าด้วยเสียงโทรศัพท์ของพี่หยิน โทรมาชวนไปทานอาหารเช้าแต่ว่าตื่นไม่ไหวจริงๆเพลียมาก เวลาปวดฟันทำให้เรากินยาเยอะแล้วมึน ตื่่นแล้วจะเพลีย พอได้สติก็โทรศัพท์ จากนั้นก็โทรหาที่บ้านด้วย เจอแม่ก่อน แล้วก็โทรหาพ่อด้วย พ่อเดินทางไปออสเตรเลียวันนี้ กับที่ทำงาน แต่คราวนี้ไปแค่ห้าวัน ตารางแบบนี้อาจจะเหนื่อยได้ พอคุยเสร็จเราก็ลงไปทานอาหารเช้า แล้วกลับขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว แล้วหลับต่อ รอจนเค้าโทรมาตาม วันนี้ทุกคนไม่มีใครอยู่ที่โรงแรม ต่างคนต่างมีเป้าหมายกันหมด เป้าหมายของเราคือติดสอยห้อยตามเค้าไปในเมืองเพราะไม่รู้ว่าวิธีไปน่ะไปยังไง พอถึงเวลาที่ควรจะกลับ คือกะว่าบ่ายสาม ก็จะแยกตัวกลับมาเลยเพราะไม่อยากให้ใครเป็นห่วง วันนี้ทุกอย่างเป็นไปตามความต้องการดี ถือว่าโอเค แล้วก็ไม่ได้ใช้เงินมากด้วย ดีใจจัง
...
เราเริ่มต้นการเดินทางโดยมีผู้ร่วมเดินทางคือ พี่หยิน แนท ลี โจ แล้วก็เนปาล (แงจำชื่อไม่ได้อ่ะ) ออกไปกันหกชีวิต ออกเดินทางตอนเก้าโมง นั่งรถเมล์สาย 320 ค่ารถสามเหรียญกว่า แปปเดียวก็ถึงในเมือง เดินนิดเดียวก็ถึง Time Square เลย ไม่รู้ว่ามันสะดวกแบบนี้ ... ออกไปก็เจอกับความวุ่นวาย มีตึกสูงเหมือนชิคาโก้แต่ว่า สภาพการเคลื่อนไหวของสิ่งรอบข้างและแสงสีต่างกันลิบ คนที่ไม่ชอบความวุ่นวายเดินแล้วจะปวดหัว ส่วนคนที่ชอบแสงสี เมืองใหญ่ จะไม่อยากกลับ (เช่นแนตเป็นต้น ฮ่ะๆ) เรานั้นก็ชอบนะ ที่ชอบก็เพราะชอบดูพวกป้ายโคสะนาใหญ่ๆ มันอลังการดี นอกจากนั้นก็มึนหัวเล็กน้อยกับคนเดินเยอะๆ แล้วก็เวลาข้ามถนน หัวใจจะวายเพราะเรารอสัญญาณไฟตลอด แต่คนทีนี่ ไฟคนเดินยังไม่ยกมือให้เดิน ก็ข้ามกันแล้ว แบบไม่กลัวโดนชนด้วย สงสัยไม่กลัวเพราะชนก็ถ้าไม่เป็นไรก็ ซูเอา เฮ้อ อะไรก็ซูซู วันนี้เดินดูของตามถนนก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคุยกันลอยมา จับประโยคได้ว่า "ยูควรจะซูเค้านะ" น้านนน มีการซูทั่วทุกสารทิศเลยแฮะ
ยืนใต้กางเกง
เดินๆๆ
เดินตามเจ๊ลี
เจ๊แกไปถ่ายรูปกับม้า
ติดใครมาด้วยเนี้ย
ถ่ายกับลี ลีอายุสามสิบสองแล้วหน้ายังเด้งอยู่เลย
เจ๊คนนี้เท่ดี
ภาพนี้ชอบนะ
...
บางคนเคยมาแล้วแต่ก็ใจดีพาเราเดิน ถ่ายรูปเล่นกันส่วนมาก จนพอถ่ายหมดแล้ว ไปตึกเอ็มไพร์เสตทแบบไม่ได้เข้าไปก็แล้ว ก็เริ่มหลงระเริงกันในห้าง Macy วันนี้เป็นวันที่ห้างลดถล่มทลายด้วย อย่างเสื้อผ้า หลายแบรนด์ลดแบบว่า ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็มี แต่เราก็ไม่มีความรู้สึกอยากซื้อของ จะประหยัดเงินด้วย ก็ไม่ซื้ออะไรเลย อาจจะเป็นเพราะการปวดฟันด้วยทำให้ทุกอย่างหมดความอยากไป ที่มองหาก็หาแต่ร้านขายยาเพื่อจะซื้อยาที่ชื่อ Bluffen ที่แม่บอก เหมือนมีกรรมซื้ออะไรไม่ได้ พอเดินเข้า Sephora ก็ตื่นเต้นที่เครื่องสำอางค์เยอะ พอเป็นงี้จะต้องวิ่งเข้าห้องน้ำทุกที เวลาจะช้อป งงกับตัวเองมาก สรุปก็เลยไม่ได้อะไร พอบ่ายสามก็เริ่มบอกเพื่อนๆว่าขอตัวกลับก่อน เดินกลับไปหาถนน สายที่แปด หาอู่รถ ให้อารมณ์ประมาณว่าเดินไปหาหมอชิต แล้วก็ไม่หลงทางด้วยหาเจอ เพราะหาง่ายอยู่ตรงข้ามกับสำนักงาน New York Times ... ว่าไปแล้วคราวนี้เดินไปตรง Time Square ได้เจอป้ายบิลบอร์ดขนาดใหญ่ของยัย วิทนีย์ด้วย ที่ชนะ American Next Top Model แปลกดีนะที่ดรายการแล้วได้มาเห็นของจริงแบบนี้ ว่ารูปที่ถ่าย ได้มาขึ้นป้ายยักษ์ของ Cover Girl จริงๆ เลยถ่ายรูปมาค่ะ
...
วันนี้ออกไปเอาเงินออกไปสามร้อยหกสิบกว่าเหรียญ กลับมาก็ยังเหลือ สามร้อยกว่า
เย้ ดีจัง
ขอบคุณพี่หยิน แนต มากจ้ะที่ช่วยพาเที่ยวแล้วก็บอกทางกลับเป็นอย่างดี
แม่คะ ตอนนี้ได้ยามาแล้ว กินแล้วบรรเทาปวดได้ดีเลยล่ะ แต่ว่าเป็นแอสไพรินอีกยี่ห้อนึงนะ
ตึกคุ้นๆนะ
ตอนแรกเราเข้าใจผิด เอ๋อมาก นึกว่าอันนี้เอ็มไพร์
พอถามคนดู แป่ว ไม่ใช่ตึกนี้
ของจริงคืออันนี้ต่างหาก สวยสู้อันนู้นไม่ได้
ป้ายเค้าบอกไว้เนอะ
แพลนเนต
ก้อนอุกาบาต
หยุดยืนกะแนท
ชุดน่ารักนะ
บรอดเวย์
เรื่องนี้จัสตินน่าเกลียดไปเลยฮือๆ
ที่สุดท้ายก่อนแยกย้ายกัน
จบลงด้วยความสุข คือสิ่งนี้แล
icecream
.
Low - Flo-Rida Ft. T-Pain 
