light make up
วันนี้โทรหาแม่เพราะคิดว่าพ่อกลับมาแล้วจะได้โทรไปอวยพรพ่อหน่อยแต่ว่า แม่บอกว่าพ่อกลับพรุ่งนี้ พรุ่งนี้หนูไปบินค่ะแต่ว่า จะพยายามโทรกลับบ้านให้ได้ ไม่รู้ว่าตอนที่ถึงโรงแรมแล้วโทรได้นั้น จะดึกไปรึเปล่าสำหรับที่เมืองไทย พรุ่งนี้ต้องตื่นตีสี่เลย เพราะเวลารถมารับเช้ามาก ตีสี่ห้าสิบนาที ต้องรีบทำให้เสร็จในห้าสิบนาทีด้วย ทั้งอาบน้ำแต่งตัวแต่งหน้า กินข้าว แต่เราทำเร็ว ไม่เป็นไรหรอก ... เมื่อคืนนี้ปวดฟันมากๆเลย น้ำตาแทบไหล ปวดจนคิดอะไรไม่ออก สุดท้ายก็ต้องเอายามากินอีก แอสไพริน กัดกระเพาะ เลยต้องทานขนมปังไป จะผอมซะหน่อยเพราะปวดฟันก็มาอ้วนคราวนี้แหละ ดึกๆต้องมานั่งกินอะไรรองท้องก่อนกินยาเนี่ย ... วันนี้ตกใจมากที่ตื่นมาบ่ายสอง ไม่เคยเป็นแบบนี้ อาจจะไปบินไฟลท์ก่อนยังปรับเวลาให้ตัวเองไม่ได้มั้ง ถึงได้ตื่นสายอย่างแรง ปกติเราตื่นเจ็ดโมงแบบไม่ต้องปลุกเลย ... เมื่อบ่ายนี้ฝันแปลกๆ ความฝันนี้ ใครตอบได้บ้างว่ามันเกิดจากอะไร เพราะคนเราคิดอะไรบางอย่างมากไป หรือมีเรื่องอะไรในใจถึงได้เก็บเอาไปฝัน แต่บางครั้งแม้ไม่ได้คิดมากเรื่องใน อาจจะเป็นบางส่วนในความจำที่ฝังอยู่ลึกๆ ถึงได้ฝันออกมาในแต่ละวันละมั้ง สมองคงต้องการจะจัดระเบียบความคิดของตัวมันเอง ... เฮ้อ
วันนี้เคทโทรมาด้วย บอกว่าให้ส่งฟอร์มให้เค้า เค้าจะให้กรุงเทพวันที่ 26 เรา แล้วเอาสแตนบายเราไปแทน ก็เลยบอกว่าเราสัญญาว่าถ้าเดือนหน้ามีลอนดอนจะเอาให้เค้า (เพราะแฟนเคทอยู่ลอนดอน) เป็นสัญญาทางใจที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันค่ะ
ps. miss u
...
ก่อนอื่นก่อนใด วันที่ 16 วันนี้เป็นวันเกิดพ่อแหละ
ขอให้พ่อมีความสุขมากๆค่ะ โชคดีในทุกๆเรื่องโดยเฉพาะเรื่องงาน
ให้เลื่อนขั้นปรู๊ดปร๊าดเร็วๆ ไม่มีอะไรสะดุด น้องนททำตัวน่ารักเป็นที่ชื่นใจของพ่อ
ส่วน (น้อง) นุ่น นี้แก่แล้วก็จะพยายามตั้งใจทำตามที่สัญญากับพ่อไว้ก่อนมาที่นี่นะ
แม่ นท นุ่น รักพ่อ สุขสันต์วันเกิดจ้ะ
...
วันนี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นเยอะแยะเลย ออกไปนอกบ้านมา ทำนู่นนี่หลายอย่าง แล้วก็แต่งหน้าเล่นเข้าร่วมสนุกเวบป้าจีนด้วย ... มีเพลงมาให้ฟังด้วย จะฟังอันไหนก่อนดีคะ?
เอาเป็นว่าวันนี้ ตื่นมาสายนิดหน่อย แต่ก็รีบนัดชูบาลเพื่อไปจัดการธุระที่ออฟฟิศคือไปเอายูนิฟอร์มใหม่ (แบบเก่าแต่ครบหนึ่งปีแล้วต้องไปเอาใหม่วัดตัวใหม่ ถ้าใครอ้วนแล้วเปลี่ยนไซส์จะไม่ดีเพราะจะเคยตัว เวลาไปวัดตัวยังไงก็ต้องเอาให้ได้เบอร์ไม่ใหญ่กว่าก่อนให้ได้) ทีนี้คราวก่อนเราไปวัดตัวมาแล้ว พอไปคราวนี้ แผนกยูนิฟอร์มเป็นแบบนี้ประจำ คือตัดมาให้แค่กระโปรงหนึ่ง กางเกงหนึ่ง จริงๆเราต้องได้กระโปรงสองตัว จำได้ว่าปีก่อนกลับไปสามรอบก็ไม่ได้ครบ คือพอไปทีนึงก็คุ้ยๆในกองยูนิฟอร์มให้ พอหาไม่เจอก็บอกว่าเดี๋ยวจะหาให้พรุ่งนี้กลับมา พอกลับมาก็นั่งคุ้ยกันเหมือนเดิม พอดีด้วยไม่ได้ วันนี้เราก็วีนแตก ลงไปโวยวายกับคนที่เคาเตอร์ว่าให้เรามาเสียเวลาทำไม กระโปรงขาดไปตัวนึงหมายความว่าต้องวัดตัวใหม่ใช่ไหม แล้วก็ต้องกลับมาอีกใช่ไหม พอพูดแบบนี้ทุกคนก็สนใจขึ้นมาทันที คือเอาใจใส่บอกยูไปนั่งก่อนนะเดี๋ยวจัดการให้ แล้วพนักงานสี่ห้าคนก็เถียงกันเอง ยูแหละยูแหละจด จนสุดท้ายก็มาจับไม้จับมือขอโทษเรา บอกว่าวัดตัวใหม่เหอะนะ แล้วคราวหน้ามาเอานะ เราก็แบบ เฮ้อ จนได้ เลยไม่องไม่เอามันแล้ว ว่างเมื่อไหร่ค่อยมาดูละกัน นี่แหละ เป็นแบบนี้ประจำเลย ...
มีเรื่องที่เบื่อตัวเองมากที่สุดอีกเรื่องคือเป็นคนขี้ลืม เป็นตั้งแต่เด็กแล้วจำได้ว่าประถมเป็นเด็กเรียนดีมาก ไม่เคยไม่ทำการบ้าน เรียนเก่ง จำได้ว่าติ๊ก ชมพู เพ่ยๆ ตอนประถมก็เรียนเก่ง แต่เรานี้เป็นคนเดียวที่ขี้ลืมสุดๆ ลืมเอาการบ้านมา ลืมเอาหนังสือกลับบ้าน ต้องร้องไห้ประจำเพราะรู้สึกไม่ดีเวลาไม่ได้ทำการบ้าน วันก่อนก็ลืมแจ๊กเก็ตจำได้ไหมคะ วันนี้ลืมอะไรที่ใหญ่มากๆด้วย
สืบเนื่องมาจากไปคาร์ฟูร์ เพื่อจับจ่ายใช้สอย โอนเงินอะไรพวกนี้ เงินเดือนนี้ก็เหลือไม่เยอะแล้วก็กะว่าเออ ซื้อกับข้าวมาตุนไว้ที่บ้าน วันหยุดจะได้ไม่ต้องออกไปอีก ทีนี้ก็ซื้อพวกเนื้อสเตคมาเจ็ดชิ้น เนื้อไก่ อะไรหลายอย่างเลย ถุงช้อบปปิ้งก็มีสี่ห้าถุง มีถุงยูนิฟอร์มอีก ก็เข็นรถเข็นลงลิฟไป แล้วจะไปเรียกแท๊กซี่ ทีนี้หอบของพะรุงพรัง ไม่่รู้ตัว พอถึงบ้านพบว่ามีของที่ซื้อแล้วล่องหนไปดังนี้
เนื้อสเตค ออสเตรเลียน ริบอาย เจ็ดชิ้น เนื้อไก่สะโพก วิปครีม เส้นสปาเก็ตตี้ (แบบอย่างดี) เส้นพาสต้าสดทำจากไข่ ชีสโรยหน้าพาสต้า วิปครีม (กะทำกาแฟกินเองแบบสตาร์บัคส์) ครีมนวดผม แง๊ว คือเยอะอ่า เพราะที่ไปนี่สำคัญคือไปซื้อพวกเนื้อสัตว์ ถ้าไม่มีเนื้อสัตว์ก็ไม่มีอะไรกิน คิดว่าคงลืมไว้ในรถเข็นคาร์ฟูร์ก่อนเรียกแท็กซี่ชัวร์ ก็เลยตัดสินใจเรียกแท๊กซี่กลับไป คิดซะว่าหายไปก็ซื้อของกินกลับมาอีกที สรุปว่าหาไม่เจอ คงมีคนเอาไปแล้ว ก็เลยต้องซื้อทุกอย่างกลับมา แต่ซื้อน้อยกว่าครั้งแรก สเตคเหลือแค่สามชิ้น ฮือๆ ไก่เพิ่มมาแทน แต่ก็คิดอีกที ถ้าคนงานทำความสะอาดหรือยามเอาไปก็ยังดี ถ้าเค้าจนแล้วเอาไปก็ยังได้เอาไปกิน เพราะในนั้นก็คืออาหารทั้งนั้น ไม่คิดมากดีกว่าเนอะ แต่ตอนกลับมาตอนแรก งงเลย
วันนี้แต่งหน้าเล่นนะคะ
ส่วนมากเวลาเราแต่งหน้าจริงจังจะแต่งเข้มเพราะไม่ชอบแต่งอ่อน
แต่ที่ไทย สาวๆแต่งหน้าเน้นสวยใส ชายไทยก็ชอบคนแต่งอ่อน
ซึ่งพอเรามาลองแต่ง (ให้ดู) อ่อนแล้วจริงๆต้องโบ๊ะหนากว่าอีกน่ะ
วิธีการแต่ง ทำไปแล้วเหนื่อยขี้เกียจทำแล้วอ่ะ ขออนุญาตไม่ทำนะ
แต่มีวิธีการแต่ง และหน้าเห่ยๆของเราตอนไม่แต่ง เหมือนป้ามาก
อยู่ในเวบป้าจีนค่ะ มีคำถามเรื่องคสอ.อะไรก็ไปโพสถามไว้จะตอบค่ะ
http://www.jeban.com/viewtopic.php?t=12866
01
02
03
04
วันนี้กลับมาบ้านแล้วเหมียวก็โดนเรียกไปบินโจฮานเนสเบิร์ก เหมียวไม่ได้นอนเลย ใครตามหาเหมียวอยู่ให้ทราบว่า มันไป south africa ค่ะ นึกว่าหน้าร้อนเหมือนประเทศอื่นที่ไหนได้ หนาวเลย กำลัง winter อยู่ที่นั่น กินสเตคเผื่อด้วยนะเพื่อน
พอเหมียวไปเราก็เก็บของ ตอนนี้บ้านสวยมาก พอเปิดบ้านมาหลังจากกลับมาจากเจนีวา ตกใจเลย เนื่องจากคุณมาศวิญญาณผีแม่บ้านเข้าสิง อยู่บ้านสแตนบายสี่วันไม่โดนเรียก เลยเก็บบ้าน จัดเลย์เอาท์ใหม่หมด สวยมากๆเลย ภูมิใจอ่ะบ้านสวย อยากอยู่นอกห้องนอนมากกว่าเดิมจมเลยเรา ... เราก็มีงานบ้านต้องทำคือต้องทิ้งขยะ เก็บเสื้อผ้าเข้าที่แล้วก็จัดอะไรนิดหน่อย พอจัดก็หาของที่หายเจอเพียบเลย ดีจัง
พรุ่งนี้อยู่บ้านอีก
ลอนดอนที่เอาไปแลกกรุงเทพยังไม่ได้เลย
อัพเดทอาการปวดฟัน
ตั้งแต่มีแอสไพริน เพิ่งกินไปสองสามเม็ดเองค่ะ แก้ปวดดีนักแต่ตัวนี้เป็น Extra Strenght ถ้าไม่กินข้าวก่อนหรือทานยาเคลือบกระเพาะ กินบ่อยๆติดกันกระเพาะทะลุได้ ไม่ค่อยอยากกินเลยแต่ก็จะกินจนกว่าจะไปหาหมอฟันที่ไทย ฟังแนตแล้วกลัว ที่บอกว่าเพื่อนไปหาหมอฟันที่นี่แล้วถอนผิดซี่ ไม่เอาๆ ไม่เสี่ยงดีกว่า สรุปว่าตอนนี้ก็รักษาความสะอาดฟัน อมเกลือ (ตามที่เพื่อนไดอารี่บอก และเทอบอก) แปรงฟัน บ้วนปาก ใช้ไหมขัดฟันทุกครั้งที่ทานอาหาร ก็น่าจะช่วยได้สักพักหละเนอะ
ปล miss u as always
