wdw in Manchester
21-22 june,2008
เพิ่งกลับมาจากแมนเชสเตอร์ถึงบ้านก็ค่ำๆรายงานตัว โทรหาแม่ด้วย เพราะแม่คงเป็นห่วง เราติดต่อแม่ไม่ได้เราก็ไม่น่าเขียนลงไดอารี่แบบนั้นเลยว่าติดต่อไม่ได้ทำให้แม่เป็นห่วง จริงๆก็ไม่ได้มีอาการปวดแล้วค่ะเพียงแต่แค่อยากปรึกษาว่าเอายังไงดี ตอนนี้มาคิดดูแล้ว ก็คิดว่าถ้าสะดวกก็ทำที่โดฮานี่แหละ เพราะว่าเข้าไปดูในเวบของคนที่นี่ มีที่นึงที่ดี วันนี้เลยหาเบอร์โทรไปคุยหลังจากกลับมา ก็ซี่ละตก สองหมื่นบาทไทย แต่ดีตรงที่เราไม่ต้องพะวงกลับไปทำที่ไทยด้วย กว่าจะมีวันหยุดก็เกือบปลายเดือน ถ้าตารางออกได้กลับไทยในเร็ววันก็คงจะอยากให้หมอฟันที่ไทยช่วยดูว่าสรุปต้องทำอะไรกันแน่ ถ้าทำอะไรได้ก็ทำไปเลย แต่ถ้าต้องทำแบบรักษารากฟันจริงๆ หลายๆหนก็คงกลับไปทำที่โดฮา แต่ดีที่อาการตอนนี้ไม่ปวดอะไรเพราะระวังเรื่องฟันมาก ขอบคุณคอมเม้นเรื่องฟันมากๆเลยค่ะ ทุกคอมเม้นมีประโยชน์ในการตัดสินใจแล้วก็ช่วยให้เราบรรเทาอาการไปได้สักระยะ ทั้งเรื่องยา และเรื่องการดูแลฟันต่างๆ ขอบคุณพี่ปุ่นมากที่บอกข่าวเรื่องเพื่อนจะแลกไฟลท์ พอดีแลกไม่ได้ เอาไว้เดือนหน้าจะรบกวนอีกถ้าเป็นไปได้นะคะ
ภาพมืดมากเพราะอากาศอึมครึม
ซื้อของเสร็จยืนดูเด็กเล่นน้ำพุ
เสร็จแล้วก็ไปยืนมุงดูคนมุง ชายที่ร้องเล่นบีทบ๊อกซ์ เก่งจัง
เดินแว้บนึงถึงที่พัก ตึกแดงๆคือโรงแรมที่อยู่ ติดห้องสมุดค่ะ
โฉบไปดูหน้าห้องสมุดว่าช่วงนี้มีอะไรน่าสนใจบ้าง ป้ายน่ารักดี
กระปุกออมสิน
...
เรื่องไป Manchester คิดถูกแล้วล่ะที่ลาป่วย ไฟลท์นี้ลูกเรือดีมากเลย ผู้โดยสารก็ไม่เต็มด้วย บินกับน้องคนไทยด้วยคือน้องเติ้ล พอเครื่องแลนด์เราก็ติดสอยห้อยตามทุกคนเดินไปแหล่งช้อบ แต่พอถึงแหล้งช้อบ ก็แยกย้ายกันโดยอัตโนมัติ มีแต่น้องเติ้ลกับน้องเกาหลีแล้วก็น้องเนปาล (รึเปล่า) ไปเดินดูแถว Gay Village ซึ่งไม่ใช่หมู่บ้านเกย์อยู่แต่อย่างใด แต่เป็นย่านผับเกย์นั่นเอง ไปเร็วไปเขาเลยยังไม่เปิด ส่วนเราเดินดูโน่นนี่ ช่วงนี้ Sales ด้วย แต่ก็ไม่ได้ซื้ออะไรมากมาย ซื้อของราคาไม่แพง หยิบไปลองสิบชิ้น ลองสิบครั้ง พอลองเสร็จใส่ได้สี่ห้าตัว ดีนะที่ลองก่อนไม่งั้นหมดเงินไปโดยใช่เหตุเพียบเลย นทครับพี่หาเสื้อสีเทาให้แล้วนะแต่ไม่แน่ใจเลยว่าจะพอได้ป่าวเพราะไม่เหมือนในรูปที่ส่งให้ดูมากนัก แล้วก็ไม่แน่ใจว่าเบอร์ S ของ uk จะเล็กไปหรือเปล่าสำหรับนท แต่ก็บอกให้พี่ซื้อมาฟิตๆก็เลยซื้อเบอร์เล็กสุดมา
หน้าห้องสมุด
มองตรงไปเดินอีกจิ๊ดเดียวก็ได้พักผ่อนแล้ว
..
very funny?
เดินตรงมาจะข้ามถนนไปโรงแรม
มองตรงไปเห็นรถแท๊กซี่น่ารักสีแจ่มดี
เดินสะโหลสะเหลไปถึงห้องถิ่นที่พำนัก
เข้าห้อง พักผ่อนกายา
เช้าอีกวันนึง
กินนี่เป็นอาหารเช้า
...
ไฟลท์นี้สั้นมาก เหนื่อย ตอนตื่นนี้แทบสลบ แถมคำนวณเวลาผิด ลงไปสายทุกคนอยู่บนบัสแล้ว เดือนขึ้นบัสไปเหงื่อตกเลยเรา เพราะอาย ไม่เคยสายเวลาไปเลโอเวอร์มานานแล้วนะเนี่ยเรา เฮ้ออ แต่ก็ชอบโรงแรมเหมือนเดิม เพราะเดินไปแหล่งช้อบแค่ห้านาทีสิบนาที ห้องอยู่สบายดี โทรศัพท์ไม่มีปัญหาแค่นี้ก็พอแล้ว
คราวก่อนถ่ายมาแล้วแต่คราวนี้จะให้ดูชัดๆว่าชอบโต๊ะที่โรงแรมมาก
เป็นโต็ะเขียนหนังสือ พอเปิดออกมาเป็นโต๊ะเครื่องแป้ง ข้างในมีไดร์เป่าผมด้วยล่ะ
แง้มๆ
ของเล็กน้อยที่ได้มา
นทครับ อันนี้ใช้ได้ป่าวอ่า ฮือๆ
...ถึงน้องนทที่เคารพ ถ้าหากตัวนี้ไม่ได้ก็ใส่เล่นแล้วกันนะ แล้วก็ไว้พี่เจอตัวที่ใช่ๆมากกว่านี้จะซื้อไว้อีก ห้ามบ่นเข้าใจ๊ อืมแล้วก็ของที่ฝากบิดอีเบย์ ได้แล้ว เค้าว่าจะส่งให้แหละ แต่พี่ก็เกรงใจเพราะค่าส่งอาจจะแพง ถ้ายังไม่ทำอีเมลหายเมลไปขอบคุณเค้าหน่อยก็ได้นะครับ เมลไปคุยเรื่องของก็ได้ตามสบายเลย
เสื้อซื้อใหม่ของข้าพเจ้าเอง
ซื้อกระโปรงสอบเอวสูงมาแล้วก็เข็มขัด
เข็มขัดเส้นละถูกมากๆเลยสามปอนด์เอง
...
ภาพย้อนยุค
หน้าตาป่วยเล็กน้อย
ตาเริ่มแพนด้าหลังจากบินแล้วช้อบต่อ
..
ปล พรุ่งนี้เช้ารถมารับไปบินโรมค่ะ อยากออกไปหาพิซซ่ากิน แต่ไม่อยากไปเดินเที่ยวแล้วเบื่อแล้ว
... เพลงวันนี้คือเพลง wonderwall เอามาทำเวอร์ชั่นนี้ เจ๋งดีเหมือนกันแฮะ
