postcard from Paris
เมื่อสองสามวันก่อนเปิดตู้นกพิราบมา เจอโปสการ์ดหนึ่งใบในนั้น ซึ่งคนที่ส่งมาหาเรามีอยู่สองคนเท่านั้นแหละ ซึ่งก็ห่างหายไปนานไม่ได้รับจากใครเลยมาหลายเดือนแล้ว พอได้มาเห็นเป็นลูฟมิวเซียมก็รู้เลยว่าเป็นใคร "น้องเชนทร์" เป็นลูกศิษย์คุณครูสอนดนตรีไทยที่เราเคารพรักมากคนเดียวกัน เจอกันบ่อยๆทุกอาทิตย์สมัยที่ไปบ้านครู เป็นเหมือนน้องชายอีกคน เพราะอายุห่างกันหลายปีมากๆ เท่าที่รู้จักเป็นคนดีคนเก่งและมีอนาคต หลังจากจบมอหก เชนทร์ก็ได้ทุนรัฐบาลไปเรียนต่อกฎหมายที่ฝรั่งเศษ แต่ถึงแม้ว่าจะติดต่อลำบากยังไงน้องเชนทร์ก็ไม่ลืมที่จะส่งโปสการ์ด หรือไม่ก็ส่งอีเมลมาบอกข่าวคราวอยู่เสมอ ขอบคุณมากนะครับ
กลับมาอัพเดทกันค่ะเนื่องจากนี่ก็เที่ยงคืนแล้ว แล้วพรุ่งนี้ก็ต้องเดินทางตื่นแต่เช้าตีห้าเลย ... เมื่อวานนี้อยู่ที่ปารีส ไฟลท์นี้อยู่แปปเดียวเองคือ 24 ชั่วโมง แต่ลูกเรือก็ฟิตกันมาก ออกไปเที่ยวเล่นกลับกันมาก็สามสี่ทุ่มเลย มีพี่คนไทยพี่กบ นิสัยน่ารักใจดีมากๆเลย แต่ก็ไม่ได้ออกไปกับพี่เขา วันนั้นสับสนมากคิดจนกระทั่งนอนหลับไปเลยว่าจะออกไปทำภาระกิจดีหรือเปล่า เพราะน้องมีน (ญาติสนิทโตมาด้วยกันเนี่ย) ฝากซื้อ LV รุ่นหอย (อันที่มันเป็นเหมือนหอบกาบประกบคู่อ่ะ) ซึ่งมีนอยู่ LA ก็ซื้อได้ไม่แพงมาก แต่ที่ปารีสถ้าคืนภาษีแล้วก็น่าจะถูกกว่า พอถึงโรงแรมมีนโทรมาก็เลยถามราคาว่ามันเท่าไหร่ พอคิดแล้วถ้าเราคืนภาษีได้เนี่ยก็จะถูกกว่าสองพัน แต่ถ้าคืนไม่ได้เนี่ยก็แพงกว่าแล้วก็ต้องเข้าเมืองไปไกลด้วย เอาไงดีกว่า
คราวนี้ห้องอยู่สบายๆ สีน้ำตาล
หัวเตียง
...
... สุดท้ายตื่นมาบ่ายสอง รู้สึกป่วยด้วยแฮะ ตัวร้อนแล้วก็เป็นหวัดน้ำมูกไหล แต่ก็แต่งตัวแต่งหน้าเตรียมเข้าเมือง ขอก๊อปปี้เอกสารที่ยืนยันว่าเรากลับไฟลท์ไหนวันไหนเวลาเท่าไหร่ แล้วก็พาสปอร์ตด้วยเพราะต้องใช้ตอนซื้อ เครดิตการ์ดก็ได้มาแล้ว รูดซื้อได้ ทีนี้ก็เพิ่งรู้นะว่าโรงแรมที่พักอ่ะ เดินไปไม่กี่ก้าวก็สถานีรถไฟอยู่ตรงนั้นอ่ะ เห้อ ไม่เข้าในตัวเมืองปารีสมาปีนึงเต็มๆละเพราะคิดว่าเข้าเมืองลำบาก ที่โรงแรมเนี้ย
พอเดินไปที่สถานีรถไฟ ต่อคิวซื้อตั๋ว คนเยอะมากกก ช่วงนี้ summer ทั้งไฟลท์ก็เต็ม โรงแรมช่วงนี้ก็แพงมหาโหดมาก ขนาดโรงแรมที่เราพักห้องก็ไม่ได้หรูอะไรมากมาย เป็นห้องปกติ ราคาคืนละ 700 กว่ายูโร (แต่บริษัทก็จ่ายอีกราคานึงแหละ) ค่าโรงแรมซื้อกระเป๋าได้เลยเนี้ย ต่อคิวไปสักพัก รู้สึกว่า ไม่เอาดีกว่า เพราะถ้าหากรีฟันไม่ได้ก็จะได้ราคาแพงกว่ามีนซื้ออีก แถม convert ค่าเงินจากสกุลกาตาร์ ไปเป็นยูโร แล้วคิดกลับดอลล่า เสียเปรียบ ก็เลยซื้อพายมาหนึ่งชิ้นแล้วเดินกลับไปนอนต่อที่โรงแรม
แต่งตัวแล้ว (ชุดกะกระเป๋าเดิมกะที่นิวยอร์คแฮะ)
แต่งหน้าเตรียมเข้าเมือง สโมกกี้เล็กน้อย
ลงลิฟท์ไป
... :p
ที่สถานีรถไฟค่ะ เก้าอี้กะฉากหลังเขียวสวยดีนะ
กล้วยชอกโกแลต ราคาถูกและอร่อยด้วย
กัดง่ำๆ
...
ช่วงนี้กลางวันที่ปารีสอากาศก็ร้อนเหลือเกิน
อยากไปมิวเซียมจัง ถ้ามีโอกาส ยังมีหลายที่ที่ยังไม่ได้ไป
ยังไงก่อนออกก็จะต้องไปแวร์ซายให้ได้ทีเดียวเชียว
แล้วก็มิวเซียมที่มีรูปวาดของโมเน่ด้วย ต้องไปให้ได้
ถ่ายรูปเล่นไม่มีอะไรทำ
เล่นไปเรื่อย
เครื่องบินคองคอร์ด ที่ไม่ได้ใช้การอีกต่อไปแล้ว
ส่วนอันนี้ Airbus ค่า
...
ps. ต้องขอโทษด้วยนะคะ คราวนี้ไม่มีรูปให้ดูสนุกๆอีกแล้ว
