ช่วงนี้อาจจะไม่มีรูปให้ดูนะคะ เนื่องจาก ว่าตอนนี้อยู่ในที่ที่ไม่สะดวกในการโหลดรูปลงรูปด้วยประการทั้งปวง เอาเป็นว่ามาเขียนให้รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่ก็แล้วกัน ...เดือนสิงหาคมของทุกปีจะเป็นเดือนเกิดของคนสำคัญในชีวิตเราหลายๆคนเลยทีเดียวเชียว เริ่มตั้งแต่ คุณครูเฉลิม เกิดวันที่ 2 สิงหาคม น้องนทเกิดวันที่ 4 สิงหา ส่วนแม่เราเกิดวันที่ 21 แล้วก็กุงเพื่อนซี้ เกิดวันที่ 20 รู้สึกว่าดวงคนสนิทๆจะรวมมาเกิดเดือนนี้ยังมีอีกนะ

 

วันก่อนพ่อก็ขับรถมาจากสัตหีบมาหา ตอนแรกก็ว่าจะไปแล้วแต่ติดทำฟันและน้องนทก็นัดเพื่อนนัดฝูงไว้อีก ก็เลยไม่ได้ไป หมาลักกี้โทรมมาก เห็บรุมเต็มตัวเลย ทั้งใบหน้าและหู เปิดหูมาก็มีเห็บเพียบๆ ท้อง คาง หัว ตัว ตรงไหนก็มี แม่เอายาเห็บมาหยอดที่บ่าแล้วก็ไม่หาย แม่ว่าจะพาหมาลักกี้ไปร้านให้เค้าจัดการแล้ว ไม่รู้เขาจะรับหรือเปล่า เมื่อเช้าใส่ถุงมือออกไปจับเห็บใส่น้ำมันไว้ก็ทำไม่ไหวมันเยอะเหลือเกิน เหนื่อย

ช่วงนี้รักษารากฟันกันวันเว้นวันเลยทีเดียว ปวดทรมาณจังแต่ก็ยังกิน เหมือนคนไม่เคยกินข้าว เพราะบางอย่างอยู่โน่นมันหากินลำบาก เมื่อวานก่อนน้าๆพากันมาที่บ้านแล้วก็ไปเลี้ยงข้าวน้องนทกันที่ร้านอาหารริมแม่น้ำเจ้าพระยาแถวบ้านเรา เป็นพวกอาหารทะเล อาหารไทย ซึ่งเราจะทานกุ้งปูปลาหมึกไม่ได้ แต่ก็ทานอย่างอื่นเอา อร่อยดี ชอบวุ้นมะพร้าวอ่อน ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เราก็พุงไม่ยุบเลย ฮือๆ

จากนั้นก็ให้พ่อแม่ ดรอป เรากะน้องที่ห้างสรรพสินค้าห้างหนึ่งแถวบ้าน เพื่อให้น้องนทไปตัดผม เกลี้ยกล่อมอยู่นานมากกว่าจะยอมไป เพราะผมหยักศกเข้าขั้นรุนแรงขึ้นไปเรื่อยๆ (หยิก) แถมยาวหัวฟูมาก นทเลยยอม เลยไปกันที่ร้านชื่อ GAMO รอน้องตัดไม่นานเพราะผมเด็กผู้ชายมันสั้น เสียแค่ค่าตัดไม่ได้เสียอะไร น้องเดินออกมา โหว หล่อขึ้นมากเลยอ่ะ ทรงเหมือนน้อง David Archuleta แต่ว่าน้องนทกลัวไม่มีความเป็นตัวเองเลยสั่งพี่คนตัดให้บั้งมันเบี้ยวมาด้านใดด้านหนึ่ง สรุปเป็นทรงที่คิดเอง พี่ช่างตัดผมก็ตัดให้ เซตกันอยู่นาน นทก็แฮปปี้ดีแทคมาก เพราะออกมาดูดี พอกลับบ้านปกติตัดทรงไรมาพ่อจะว่า พอเปิดปั๊กตูมาพ่อก็บอกว่า เท่เลยยย แม่ก็บอกว่าหล่อ นทก็ดีใจ แต่ก่อนนอนนทลองไปสระผมดู เท่านั้นแหละ จบข่าว กระฟัดกระเฟียด โมโห เพราะผมก็ไม่เป็นทรงเหมือนที่ร้านทำให้ เซตเองอยู่นานมากก็ไม่ได้เรื่อง แล้วก็หงุดหงิดตัวเองมาจนถึงทุกวันนี้

 

ไม่ได้กลับมาใช้ชีวิตอยู่นาน ก็ได้พิสูจน์คำกล่าวของแม่บ้านที่เมืองไทยทุกท่านที่บ่นอุบเลยว่า "ของมันแพงลูก อะไรอะไรก็แพงหมด" พบว่าจริงทุกประการ เนื่องจากเข้าไปดูราคาของที่ 7/11 พบว่าของบางอย่างขึ้นราคาแล้ว บางอย่างไม่ขึ้น แต่ลดขนาด เช่นนมกล่อง นทเปรี้ยวหลายยี่ห้อ มีขนาดเล็กลงมาก อะไรแบบนี้ แล้วก็พบว่าคนกรุงเทพมีอาการเครียดมากขึ้นเล็กน้อยถึงปานกลาง จากการนั่งแท็กซี่ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ก็ได้พบปะพูดคุยกับแท๊กซี่ (เนื่องจากเป็นเสมือนคุณสรยุทธฉบับย่อ อยากรู้ข่าวอะไร ถามได้หมด จะเก่งมากโดยเฉพาะข่าวการเมือง ที่แปลกออกไปก็คือได้อรรถรสอีกตะหาก) คุณแท๊กซี่หลายท่านก็มีปัญหาชีวิต มีคนหนึ่งก็มีลูกสามคน กำลังจะให้ลูกคนนึงออกจากโรงเรียนเพราะส่งไม่ไหว ให้เงินค่าขนมก็ไม่พอจะให้ อะไรแบบนี้ เรานี่ก็ช่างไปถามเค้าซะจริงแทนที่จะนั่งเฉยๆ ...

 

ตั้งแต่มายังไม่ได้นัดเจอเพื่อนเลยสักคน เพราะว่ามีธุระตลอดทั้งเรื่องหาหมอและพบญาติผู้ใหญ่ พอรู้ตัวอีกทีก็เหลือเวลาอีกสองสามวันแล้ว เฮ้อ เวลาหมดไปเร็วจังเลยเนอะ ...

 

ไว้จะมาอัพเดทใหม่นะคะ

สวัสดีค่ะ

 

ps.เพลงเพราะมากเลยนะวันเนี้ย