เพิ่งกลับจากลอนดอน คืนนี้ไปฮ่องกงแล้วค่ะ ไว้ว่างเมื่อไหร่จะมาเขียนนะ
กลับมาก็แทบไม่มีเวลาทำอะไรเลย นอกจากนอนและกิน ถึงบ้านก็สายแล้ว
แต่ก็ต้องซักผ้า ข่มตานอน ตื่นมากิน แล้วก็ข่มตานอนอีกแต่ไม่หลับเลย
บินติดกันแบบนี้แต่ก็พักผ่อนไม่ได้ เพราะบังคับใจให้หลับไม่ได้ตาเลยค้างอยู่

ที่ไปบินลอนดอน ก็ไม่ได้เอาอินเตอร์เนตไปต่อ แต่ก็ออกไปเดินเล่น
กลับมาห้องนอนไม่หลับก็เอาหนังสือเล่มนึงที่ดีที่สุดในตอนนี้มาอ่าน

เป็นหนังสือที่แม่ซื้อมาให้ตอนไปพักร้อนที่ไทย

 

 

ผู้แต่ง : ดังตฤณ

เหมาะสำหรับคนที่มีและไม่มีความรักทุกๆคนในโลกนี้ ช่วยทำให้ใจที่ห่อเหี่ยวกลับคลี่คลาย ช่วยให้กำลังใจและชี้ทางสว่างให้กับคนที่ความรักไม่ได้เป็นไปตามที่หวัง ในขณะเดียวกันก็มีคำแนะนำดีดีสำหรับคนที่ยังไม่ได้มีรัก หรือคนที่มีตัวเลือก หรือกระทั่งคนที่ไปรักคนมีเจ้าของ โดยใช้หลักธรรมะเป็นแนวทาง ขอบคุณแม่มากๆค่ะ ชอบหนังสือเล่มนี้จัง ...

...

..

.

เมื่อกี้ฟังเพลงนี้ เป็นเพลงที่เศร้าแต่ก็ positive ดีนะ
สักวันถ้าเป็นแบบในเพลง เราคงจะคิดได้แบบนั้นนะ

 

 

เธอจะเชื่อไหม หากฉันมีความในใจจะบอกกับเธอ

หากความในใจของฉันคือรักเธอ ตั้งแต่วันแรกเจอ

ก็รู้ว่าเธอคือคำตอบของหัวใจ...


เธอจะเชื่อไหม ว่าไม่สำคัญว่าใครจะรักเธอ

และไม่สำคัญว่าเธอจะรักใคร เมื่อใจเป็นของเธอ

สุดแต่เธอ ว่าเธอจะให้ใคร

แม้เราไม่อาจรักกัน แม้ไม่ได้เคียงข้างกัน

แต่ไม่มีอะไรทั้งนั้น จะหยุดหัวใจ ห้ามไว้ไม่ให้รักเธอ

แม้เราต้องจากกันไกล แม้ไม่มีวันพบเจอ

แต่หัวใจดวงนี้ จะอยู่จะมีไว้เพื่อรอคอยใครสักคน

และใครคนเดียวคนนั้น ก็คือเธอ

แม้เราไม่อาจรักกัน แม้ไม่ได้เคียงข้างกัน

แต่ไม่มีอะไรทั้งนั้น จะหยุดหัวใจ ห้ามไว้ไม่ให้รักเธอ

แม้ต้องจากกันแสนไกล แม้ไม่มีวันพบเจอ

แต่หัวใจดวงนี้ จะอยู่จะมีไว้เพื่อรอคอยใครสักคน

และใครคนเดียวคนนั้น ก็คือเธอ

ฉันมีแค่เพียงหนึ่งใจ ให้ใครคนเดียวคนนั้น ก็คือเธอ

 

 

...