เพื่อนๆจะมีน้องกันละ
เที่ยวเกาะกูด @ Charm's House
Por & Art Wedding
เดินๆอยู่เจอโบสถ์ in China
1 year Anniversary
bikini เป็นเหตุ
วันเดียว เที่ยว สุโขทัย : One Day Trip by Creative Journey
หินปูนในทอนซิล : Tonsil Stones
First time to Cappadocia : Cappadocia Cave Suite Hotel
เพื่อนที่เคยทำหล่นหาย
คุณครูเฉลิม ม่วงแพรศรี : เก็บไว้ในความทรงจำ
Her
My Wedding Reception Album...
Wedding Reception Clip
Cape Dara Resort
Angel Cake
งานหมั้น 8 ธ.ค.2556
เดินสายไปงานแต่ง
wedding - สิ่งที่ยังไม่เสร็จ
ทำไมถึงร้องไห้ ...
จะลดน้ำหนักละนะ
16 days ..
Yubari Melon ของแม่
ตลาดนัดบัวแก้ว
ฝันร้าย
คอนโด Part I : เลือก Wallpaper
Hair Extension
อะไรคืองานที่ดีกว่านี้ ???
ไปบรรยาย ...
คำพูด พูดแล้วเรียกคืนไม่ได้
นักศึกษาเค้าอยากจะฟังแบบไหนนะ?
กระดาษทด
Parisian Browns Fashion Show
Pre-wedding Photoshoot
หน้าแตกหมอไม่รับเย็บ
มิจฉาชีพ หรือเปล่า??
ลองติดขนตาล่างดู ...
พบญาติๆในงานหมั้นของน้ำฝน ...
Happy Day ...
ร้าน Noon Wonderwall*
เที่ยว Tunis
Zurich 1
Zurich 2
Zurich3
Morrocco
Greece 1
New York1
New York2
Seyshells
มัลดีฟ 1
มัลดีฟ 2
New York3
Munich1
Munich2
Rome1
Rome
Rome2
London
London2
Paris
Paris2
Nepal
Frankfert
Berlin
Nirobi:Kenya
South Africa
Geneva
Vienna






 

 

 

 

ไม่ได้เขียนไดอารี่มานานมาก นับตั้งแต่ไดอารี่หน้าก่อนที่เราประกาศกร้าวว่าจะลดน้ำหนัก แต่สุดท้ายผลก็คือทำไม่ได้จ้า T_T เป็นสิ่งเดียวที่ควบคุมยากมากพอๆกับใจ ... วันนี้ นับไปอีก 1 เดือนพอดี เราก็จะเสร็จสิ้นกระบวนการเกี่ยวกับการแต่งงานสมบูรณ์ เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกจริงๆ ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้เรามักจะเกิดอาการ emotional หนักมาก บางทีนั่งๆอยู่คิดอะไรไปก็น้ำตาไหล ทำไมเราถึงร้องไห้ ... มันน่าจะเป็นเรื่องน่ายินดีไม่ใช่หรอกับการแต่งงาน

 

เราเองก็ยินดีที่ชีวิตเรากำลังเข้าสู่อีกขั้นนึง ไม่น่าเชื่อว่าเราเขียนไดอารี่ที่นี่ตั้งแต่ตอนที่เรายังเรียนไม่จบปริญญาตรี ยังไม่รู้ว่าชีวิตของตัวเองจะเป็นยังไงต่อไป จนกระทั่งเราทำงานแบงค์ ทำงานแอร์ ลาออกมาเรียนต่อ ค้าขาย และถึงวันนี้เรากำลังจะมีครอบครัวแล้ว ชีวิตของเราก็ผ่านมาทั้งความสุขและความทุกข์ และก็ไม่ได้แผลว่าหลังแต่งงานชีวิตจะเจอแต่ความสุขอย่างเดียว แน่นอนมันก็ต้องมีสิ่งต่างๆผ่านเข้ามาให้ได้แก้ปัญหา

 

 

คงเป็นเพราะ สิ่งต่างๆที่ผ่านเข้าทำให้เราร้องไห้ มันเหมือนกับว่าเรากำลังจะไปเจออะไรใหม่ๆโดยที่เรากลัว ว่าเราจะสูญเสียสิ่งที่เคยเป็นหรือเคยคลุกคลีมาก่อนทั้งชีวิต โดยเฉพาะครอบครัว ซึ่งมีพ่อ แม่ แล้วก็น้อง เราอยู่บ้านนี้มาตั้งแต่เกิดจนกระทั่งวันนี้ก็ 30 กว่าปีแล้ว ครอบครัวของเราก็ไม่ได้ perfect แต่ไม่ว่าจะเกิดเหตุการณ์อะไร ทุกคนก็อยู่ทีนี่ในบ้านหลังนี้ไม่เคยมีใครหนีไปไหน (ยกเว้นช่วงที่เราไปอยู่กาตาร์พักนึง)  พอมาวันนี้คิดว่าจะต้องย้ายออกไปมีครอบครัวก็อดร้องไห้ไม่ได้แม้กระทั่งตอนที่พิมพ์ไดอารี่หน้านี้

 

จริงอยู่ว่าเราอาจจะมาเยี่ยมทุกคนได้บ่อยๆตามที่มีโอกาสแต่มันก็ไม่เหมือนเดิม แม่ที่คอยปลุกเรียกกินข้าว คอยว่าคอยเตือน พ่อที่มักจะมีมุมประจำที่นั่งเล่นเกมส์ น้องที่ขลุกอยู่ในห้องแต่ก็จะคอยออกมาข้างนอกเพื่อหาของกินหรือทำนู่นนี่ ในบ้านหลังเล็กๆนี้คิดไปแล้วเราก็คงไม่ได้ป่วนคนอื่นแบบนี้อีกแล้ว T_T ห่วงที่สุดก็คือน้องชายเพราะพ่อกับแม่ก็จะต้องไปอยู่บ้านใหม่ในวัยเกษียณ ส่วนน้องก็จะอยู่บ้านนี้เพราะเริ่มทำงานแล้วคงไปอยู่นู่นไม่ได้

 

 

วันที่ 8 เดือนหน้าจะเป็นวันที่เราต้องย้ายไปอยู่ที่คอนโด

ตอนนี้ก็ยังไม่ได้คิดว่าจะขนอะไรไป อาจจะเอาเสื้อผ้าไว้ที่บ้านนี้แล้วขนไปใช้เป็นเดือนๆไปสลับกัน อยู่ที่คอนโดก็ทำให้ชีวิตง่ายขึ้นเพราะไม่ไกลจากร้านของเรา ก็ประหยัดค่าเดินทางและเพิ่มเวลาในการที่จะทำอะไรได้มากขึ้น ปีหน้าแพลนเอาไว้ว่าจะเปิดร้านเพิ่มขึ้นอีก เพื่อให้มีรายได้เพิ่มขึ้น ก็คิดว่ายังไหว ถ้าไม่ต้องเดินทางไปกลับ ประตูน้ำ-แจ้งวัฒนะแบบนี้




ทำไมถึงร้องไห้

เหมือนจะไม่เกี่ยวแต่หมาลักกี้ก็คือตัวแทนของหลายๆอย่างของบ้าน ...


...
,,,

 

 

วันนี้ก็ีมีนัดคุยเรื่องตกแต่งสถานที่วันงาน , งานหมั้น และอื่นๆ
เมื่อวานก็ไปหาป๊าม๊าของป๊อกที่บ้าน เรื่องพิธีเช้าและเรื่องแหวน

 

 

 


 

 

     Share

<< จะลดน้ำหนักละนะwedding - สิ่งที่ยังไม่เสร็จ >>

Posted on Thu 14 Nov 2013 21:53
เป็นกำลังใจให้นะคะคุณนุ่น
คุณนุ่นเก่งอยู่แล้ว เป็นเพราะช่วงนี้ยุ่งๆ หลายๆอย่างเข้ามาพร้อมกัน เลยมีเครียดบ้าง แล้วเด๊วมันก็จะผ่านไปและกลายเป็นความทรงจำที่สวยงามค่ะ
อ้อ อย่าลิมมาอัพรูปงานแต่งในนี้ด้วยนะคะ
มะเหมียว
mameow   
Mon 18 Nov 2013 11:36 [11]
 

อยากจะบอกว่าไม่ใช่แค่พี่นุ่นคนเดียวที่เขียนไดหน้านี้แล้วน้ำตาไหล ป๋อมก็เป็นหนึ่งในนั้นแต่ในฐานะผู้อ่านที่อ่านแล้วน้ำตาไหล อ่านไดพี่นุ่นช่วงที่พี่นุ่น สอบแอร์ได้ แล้วก็ติดตามมาเรื่อยๆ พี่นุ่นเป็นคนที่เก่งมากๆ คือคิดทำอะไรแล้ว ประสบความสำเร็จทุกครั้ง จนนับพี่คือ idol เลย ทั้งเรื่องเรียนโท เรื่องการออดิชั่นของAF พี่ก็ทำได้ดีมาก ประกวดของครีมพอนด์ พี่ก็ทำได้สุดๆไปเลย ลงหนังสือด้วย แม้แต่การเปิดร้าน wonderwall เสื้อผ้าพี่ถูกใจหญิงอ้วนอย่างป๋อมมาก ซึ่งปัจจุบันป๋อมโตเกินเสื่้อผ้าพี่ไปเยอะเลย แล้วกับปัจจุบันร้านเครื่องประดับเกร๋ๆสวยสไตล์พี่นุ่นมากค่ะ มาวันนี้อยากบอกว่าดีใจกับพี่นุ่นมากๆ สำหรับข่าวดีที่จะมีเร็วๆนี้ พี่เป็นคู่ที่น่ารักมากค่ะ ขอให้พี่นุ่นมีความสุขมากๆ นะคะ
ป๋อมแป๋ม   
Mon 18 Nov 2013 9:59 [10]
 

อ่านมาหลายปีเช่นกัน เคยเจอสมัยพี่นุ่นเป็นแอร์และเป็นคนขายของที่แพลตตินั่ม แต่ไม่เคยทัก
เคยเป็นลูกค้าสมัยขายของผ่านเว็บ
เวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะคะ

ยินดีด้วยนะคะ ที่ชีวิตกำลังจะก้าวไปอีกขั้นแล้ว
มะเหมี่ยว   
Sat 16 Nov 2013 17:52 [9]

ยินดีกับคุณนุ่นด้วยนะคะ ขอให้มีความสุขมาก ๆ กับชีวิตคู่ค่ะ ...อย่ากังวลนะคะ ครอบครัวจะอยู่กับเราเสมอค่ะ อาจจะต้องใช้เวลาปรับตัวบ้าง แต่คุณนุ่นทำได้แน่นอนค่ะ^^

โพสรูปให้ดูบ้างนะคะ อยากเห็นเจ้าสาวแสนสวยค่า
   
Fri 15 Nov 2013 9:43 [8]

สู้ๆๆๆนะคะ ว่าที่เจ้าสาว
อะไรจะเกิดขึ้น ก็ค่อยๆแก้ๆกันไป คิดเยอะเดี๋ยวน้องกาถามหานะคะ อิ อิ
นี   
Thu 14 Nov 2013 18:28 [7]

คุณนุ่นดูเหมือนเป็นคนอ่อนไหวง่าย ซึ่งก็คงมาจากการเลี้ยงดูที่ดีมากๆ ลึก ๆ แล้วคุณสมกับเป็นลูกทหาร คุณมีศรัทธาในทุกสิ่งที่คุณทำ ขออวยพรให้คุณสำเร็จในทุกสิ่งที่พึงปรารถนา สร้างครอบครัวด้วยความรักและศรัทธาในกันและกันนะคะ
น้ำ   
Thu 14 Nov 2013 16:08 [6]

ตอนจะแต่งงานก็มีอารมย์เศร้าๆแบบนี้เหมือนกันค่า อย่าเศร้าไปเลยน๊า ถึงเราจะย้ายไปแล้วก็กลับไปหารึนัดเจอท่าได้บ่อยๆ อาจจะเป็นกิจกรรมวันครอบครัวนัดกินข้าววันเสาร์อาทิตย์ก็ได้นะคะ สู้สู้น๊า การที่เราจะมีครอบครัวของเราเองก็ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะคะ^^
   
Thu 14 Nov 2013 13:05 [5]

ทำใจให้สบายน้องนุ่น...คงเป็นเพราะความผูกพันธ์กับทุกคนในครอบครัวซึ่งมีกันไม่กี่คน...พี่อ่านไดน้องแล้วเป็นครอบครัวเล้กๆน่ารักห่วงหาคอยช่วยเหลือและเป็นห่วงใยกัน
ทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลงแต่ใจยังคงใกล้กันเหมือนเดิมห่างแค่กาย

หาเวลาเจอกันมั้งและคอยติดต่อพูดคุยกันเมื่อไม่ได้อยู้ด้วยกันเหมือนเดิม...ต้องใช้เวลาในการปรับตัวเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่าง
เราอาจจะเคยชินกับสิ่งเดิมๆ

กับน้องก็บอกเค้าว่ามีอะไรแก้ไขไม่ได้หรือต้องการปรึกษาพูดคุยให้โทรหาเลย...จะได้คลายความเป็นห่วง..เค้าไม่โทรเราก็โทร
เป็นไปตามเสเต็ป...ไม่มีใครอยู่กับใครได้ตลอดชีวิต....เค้าจะเก่งและจะเข้มแ็ข็งขึ้นค่ะ...

จะเป็นเจ้าสาวต้องยิ้มเยอะๆนะค่ะ
อย่าลืมเอาภาพมาฝากนะค่ะ
ขอให้กิจการเจริญก้าวหน้าด้วยนะค่ะ
มีลูกน่ารักไวๆ
พี่นุช   
Thu 14 Nov 2013 10:42 [4]

จากคนที่เคยผ่านจุดอ่อนไหวก่อนแต่งงานมาแล้ว อยากจะบอกคุณนุ่นว่าเราก็เป็นเหมือนกันคะ ช่วงก่อนแต่งงานคือร้องไห้ไปหลายรอบมาก หลังแต่งงานทุกครั้งที่กลับมาบ้านแม่แล้วต้องกลับไปบ้านสะมีก็ร้องไห้ทุกรอบเป็นเวลาร่วมเกือบเดือนหนึ่ง เพราะเราผูกพันและคุ้นเคยกับครอบครัวที่เราเคยอยู่มาหลายสิบปีแล้ว มันยากที่เราจะทำใจไม่รู้สึกอะไรเลยกับการเปลี่ยนแปลงนี้ แต่เราทุกคนล้วนแต่ต้องเติบโตและก้าวออกไป เพื่อเป็นผู้ใหญ่ขึ้นและพ่อกับแม่จะได้หมดห่วง.. ยังไงก็สู้ๆ เป็นกำลังใจให้น่ะคะ.. และยินดีด้วยคะว่าที่เจ้าสาวคนใหม่

unvelo   
Thu 14 Nov 2013 10:21 [3]

มาให้กำลังใจนะคะคุณนุ่น ว่าที่เจ้าสาวทุกคนต้องผ่านช่วงเวลานี่แทบทุกคน จะเป็นช่วงเวลาที่เครียดมาก ทั้งกังวลในเรื่องการเตรียมงาน และการปรับตัวเพื่อรับการเปลี่ยนแปลง... อย่างน้อยนี่ก็เป็นการเปลี่ยนแปลงที่มีความสุข เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี วันงานคุณนุ่นก็จะได้เห็นรอยยิ้มของคุณพ่อคุณแม่ น้องนท และทุกคนที่รักคุณนุ่นส่งความสุขมาให้คุณนุ่นนะคะ

สู้ๆนะคะ ^^
ืngambobo   
Thu 14 Nov 2013 10:16 [2]

สู้ ๆ นะ ชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงทุกวัน ไม่ว่าดีหรือร้าย อย่าไปกังวลมันเลยเนอะ นุ่นกะลังจะมีครอบครัว มันอาจจะยังไม่คุ้นชินกับการที่จะต้องมีอะไรที่ไม่เหมือนเดิมบ้าง อาจจะใจหายบ้าง แต่ก็นั่นแหละมันเป็นเรื่องธรรมดา พอผ่านจุดนี้ไปได้ มันก็จะไม่มีอะไรแล้ว เหมือนโตขึ้น ต้องก้าวไปอีกก้าว เท่านั้นเอง เข้มแข็งและไปต่อนะ เชื่อว่าจะเป็นไปในทิศทางที่ดี ทุกอย่างอยู่ที่ใจเรา สติ สมอง ความคิดของเรา ถ้าเราคิดดี ทำดี ชีิวิตต้องเจอสิ่งดีๆแน่นอนจ้ะ (ยินดีด้วยสำหรับงานมงคลที่จะเกิดขึ้นในเร็ววันนี้น้า) ติดตามมานานแล้วเช่นกัน พอๆกับที่รู้จักกับนาน่า เพียงแต่ไม่ค่อยได้คอมเม้นสักเท่าไหร่หลัง ๆ จะเม้นในเฟสบุคของนุ่นจ้ะ (เฟสเรา Pang Piri) น่าจะพอคุ้นเนอะ ^^
Isnt   
Thu 14 Nov 2013 9:44 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh