วันเดินทาง
ใกล้วันเดินทาง ...
ขั้นตอนการสมัคร
Orientation
ไปส่งน้องนท
ปีกหัก
ภาวนา
Samed Family Trip Day I
รีวิว Yakiniku Rising
Daimasu
Recovery
จดจ่อ ...
Collection Heroes Event
EveandBoy @Siam Soi1 Grand Opening Event
Mo & Pat wedding
day off at JJ market
Happy Chinese New Year 2015
You made my day
พุดดิ้งมะพร้าวเผานมสด 15 นาที
HBD Pockey
my 33rd BD
ครีมรกแกะ Lavender Australia VS Rebirth
เรียนทำ Macaroon กับ Maeban Club
วันหยุดแห่งชาติ : ผัดไทยประตูผี
ร้าน Noon Wonderwall*
เที่ยว Tunis
Zurich 1
Zurich 2
Zurich3
Morrocco
Greece 1
New York1
New York2
Seyshells
มัลดีฟ 1
มัลดีฟ 2
New York3
Munich1
Munich2
Rome1
Rome
Rome2
London
London2
Paris
Paris2
Nepal
Frankfert
Berlin
Nirobi:Kenya
South Africa
Geneva
Vienna






 



    วันที่ 1 เมษายน 2015 
 

เป็นวันสำคัญของครอบครัวเราอีกวันเพราะวันนี้เป็นวันที่น้องเดินทางไปเรียนที่ต่างประเทศ ที่ค่อนข้างกังวลมากก็เพราะน้องเราแม่เลี้ยงมาแบบทำให้แทบทุกอย่าง ไม่ใช่แค่แม่ แต่เราเองก็ด้วย มักจะมองน้องเป็นเด็กเสมอ แม้กระทั่งไปไหนทำอะไรแม่จะไปรับไปส่งเสมอๆ น้องจะติดที่บ้านคือไม่ค่อยไปต่างจังหวัดหรือไปไหนนานๆเลย จนวันนี้น้องตัดสินใจทำตามความฝันคือไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น แม้จะยังไม่ได้ยู แต่ก็เริ่มต้นด้วยไปเรียนภาษาก่อน แล้วค่อยยื่นมหาลัยที่โน่น เบาใจอยู่อย่างคือตอนเรียนภาษาญี่ปุ่นที่ไทย นททำได้ดีมาก ได้คะแนนสูงสุดในคลาสตลอดทั้ง 3 คลาสที่ผ่านมา เรื่องนี้ไม่กลัวแต่กลัวการเอาตัวรอด ความเป็นอยู่ ความลำบากที่น้องไม่เคยเจอ และกลัวความเหงาความคิดถึงบ้านที่น้องจะต้องเจอแน่ๆ 


ยอมรับว่าตั้งแต่เหตุการณ์ที่เรากับน้องไม่คุยกันเหมือนเดิมเมื่อหลายปีก่อน แม้ในใจจะรู้แล้วว่าน้องไม่โกรธเราแล้ว และน้องรู้เสมอว่าเราหวังดีและรักน้องแค่ไหน แต่เราก็ไม่ได้คุยกันเหมือนเดิมแบบที่สนิทกัน เมื่อก่อนเราเสียใจและเศร้ามากมาย เพราะนึกถึงวันดีดีที่เราพี่น้องรักกันและสนิทกันมาก แต่วันนึงเราก็ทำใจได้ว่าที่เราเศร้าก็เพราะเรายึดติดกับมัน หลายๆอย่างเปลี่ยนไป ในรูปแบบที่มันไม่เหมือนเคย แต่สิ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยนไปก็คือความเป็นพี่น้อง ความรักที่เรามีให้กับน้อง และความหวังดีที่มีให้เสมอ วันนี้น้องจะรู้หรือไม่แต่เราก็สัญญากับตัวเองว่าวันนึงที่พ่อกับแม่ไม่อยู่กับพวกเราแล้ว เรานี่แหละที่จะคอยดูแลน้องคนนี้เท่าที่จะทำได้ T_T  


วันที่ไปส่งก็ใจไม่ค่อยดีเท่าไร พ่อเองก็ไม่ยอมให้น้องเข้าไป ตม.ซะทีจนเวลามันจะไม่ทันอยู่แล้ว พอเองก็คงใจหายมาก แต่ก็ไม่ร้องไห้เหมือนตอนไปส่งเราเพราะคงทำใจมาจากบ้านแล้ว ในบรรดาพวกเราแม่เข้มแข็งสุดคือไม่ร้อง บอกว่าน้องจะไปเพื่ออนาคตจะร้องทำไม พอน้องต้องขึ้นไปแล้วแม่กอดน้องที เราได้กอดน้องทีนึง พ่อตาแดงๆแต่ไม่ร้อง ป๊อกก็มาส่งด้วย ช่วยถ่ายภาพให้ น้องขึ้นบันไดไปหันมาบ้ายบายพวกเราทีนึงแล้วก็ไม่หันกลับมาแล้ว  พอน้องไปแล้วก็คอยฟังข่าวกัน จนแม่บอกว่าน้องถึงโดยสวัสดิภาพแล้ว วันแรกน้องบอกใจคอไม่ค่อยดีเหมือนขาดที่พึ่งที่นั่น แต่วันนี้ดีขึ้นเพราะมีที่พึ่งละ 


นทอยู่ที่โตเกียวค่ะ หอพักชายที่นทพักอยู่แม่บอกว่าระเบียบจัดมาก แต่ดีตรงที่มีอาหารเช้าและเย็นเลี้ยงด้วย จะมีค่าใช้จ่ายก็คือการเดินทางและอาหารกลางวัน เดือนแรกที่ไปนทยังไม่หางานพิเศษทำแต่จะเรียนอย่างเดียวเท่านั้นและทำความคุ้นเคยกับที่นั่น ก็ได้แต่ส่งใจไปช่วยและคอยตามข่าว ตอนนี้พ่อกับแม่ก็ว้าเหว่นิดหน่อยเพราะปกตินทจะอยู่บ้านด้วย ไม่รู้ว่า ถ้าเราต้องไปบินอีกคนพ่อจะรู้สึกเศร้ามั้ยน้อ



วันนี้ได้รับอีเมลจากสายการบินให้ไปปฐมนิเทศและเซ็นสัญญา 
หลังจากที่เราผ่านการตรวจร่างกายเรียบร้อยแล้ว เฮ้อๆ 


Dear Successful Candidate,

Congratulations!

We are glad to inform you that you have pass our final process and 
accepted to become a member of "........" Flight Attendant.
You are cordially invited to attend the Orientation. 
..
..
.





Zzzzzz.....






     Share

<< ปีกหักOrientation >>

Posted on Fri 10 Apr 2015 9:05
Diego
Diego   
Sun 5 Apr 2015 13:19 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh