ก่อนอื่น Happy Birthday to Lek! ก่อนจ้ะ
ตอนที่อยู่ไทยมีคนบอกว่าวันนี้วันชาติอเมริกาเราก็นึกได้เลย วันเกิดเล็กนิ
ขอให้มีความสุขมากๆจ้ะ ไม่ได้โทรไปหาแต่ส่งข้อความไปได้รับป่าวไม่รู้อ่ะ

...มีโอกาสได้ไฟลท์ไปกรุงเทพ อยู่สั้นๆเมื่อนับเวลาที่ถึงโรงแรมแล้วเริ่มได้ทำโน่นทำนี่ก็ปาเข้าไปสิบโมงแล้ว เช้าอีกวันนึงก็ต้องพร้อมตั้งแต่ตีห้าครึ่ง เรียกได้ว่าแทบไม่ได้ทำอะไรเลย แต่ก็ดีใจที่ได้เพราะไม่ได้บินมานานแล้ว ถึงเราจะ manage เวลาได้ไม่ดีนัก แทบไม่ได้เจอใครแต่ก็ยังได้เจอพ่อแม่ น้องนท คุณยาย เจอกุงแบบแว้บๆ ตัวเล็กและหน้าใสเหมือนเดิมนะเพื่อน ..ได้ไปทำฟัน สรุปว่าหมอตกใจเลยปากเรา ต้องรักษารากฟัน ครอบฟัน อุดฟัน คือนัดกันใหม่เพียบเลยแต่อุดฟันที่ไทยถูกกกว่ามากๆ ตกใจมากที่โดฮาซี่เดียวเกือบเจ็ดพัน พออุดที่ไทยสองซี่และขูดหินปูนแค่เกือบๆสามพันเท่านั้น ดีใจจังที่ตัดสินใจนัดหมอ หมอเอากระจกให้ดูตกใจมาก มีฟันซี่สุดท้ายอีกข้างนึงฟันเราเหลือครึ่งเดียว หมอบอกว่าฟันแตกแล้วหายไป รู้ตัวบ้างรึเปล่า เอิ่มคือเราไม่รู้ตัวเลยว่าฟันเราหายไปแบบนั้น (สงสัยจะกลืนลงท้องไปนานแล้วล่ะ)

พอหมอฟันเสร็จออกมาปากชาเลย คือฉีดยาชาทั้งสองข้าง พูดแทบไม่ได้ เจอน้องนทหลังจากไม่ได้เจอนานหลายเดือนมาก น้องผมยาวขึ้นมาก หัวฟูเป็นรังนกเลยแต่ก็เหมาะกับน้องดี ผมน้องหยักศกมาก แล้วน้องก็แต่งชุดนักศึกษามาเจอเราที่ห้าง เพื่อทานข้าว จากนั้นพากันไปดูพวกแผ่นหนัง แล้วก็ไปซื้อของที่ซุปเปอร์น้องเองก็งอแงอยากกลับบ้านเร็วๆเพื่อไปนอน พอถึงบ้านไปนอนก็สลบกันตายตื่นมาอีกทีก็สามทุ่มแล้ว เวลาที่ถึงบ้านก็นอนเกือบหมดได้เจอหน้าพ่อแม่ คุณยายนิดเดียวเอง แม่ตัวเล็กมาก เราแทบจะอุ้มได้สบาย รู้สึกว่าแม่กับคุณยายตัวเล็กลงมากจริงๆ โดยเฉพาะคุณยายตัวเล็กจนไม่กล้ากอดแน่นๆเลยเพราะรู้สึกว่าบอบบาง เปิดห้องไปเจอคุณยายกำลังถอดฟันปลอมอยู่ เห็นคุณยายฟันหลอ แปลกดี ส่วนแม่ก็เหนื่อยเลยไม่ได้ไปส่งที่โรงแรม พ่อกับน้องไปส่ง น้องใส่เสื้อที่ซื้อฝาก ฟิตมากเลยแต่สรุปว่าชอบ

 

เขียนไว้แค่นี้แหละเนอะ เดี๋ยวสักพักก็ต้องอาบน้ำแต่งตัวไปบินอีกแล้ว สามไฟลท์ติดเลย เฮ้อ อ้อลืมไปว่าไฟลท์นี้มีจูนกับตาตาร์เป็นผู้โดยสารด้วย แต่ก็ไม่ได้ไปคุยด้วยมากมาย ข้างหน้าวุ่นๆ พอดีลูกเรือทะเลาะกันร้องไห้กันไปข้างนึง อีตา Fisal ก็ปากร้าย เวลาทะเลาะก็พูดแรงไป สงสารผู้หญิงคนนั้นเลยอ่ะ

 

ไปนอนแล้วค่า